تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - صفات محبّین الهى

صفات محبّین الهى

چهارشنبه 22 مهر 1388 07:28 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،
صفات محبّین الهى

در زمره پرسشهاى خداوند در معراج از رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم آمده است : ((اى احمد! آیا مى

دانى كه عیش گواراتر، و كدام حیات باقى تر است ؟)).

پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم گفت : نمى دانم ، اى پروردگار من !
 



خداى تعالى فرمود: ((اما زندگى گوارا، عیشى است كه صاحبش را از یاد من باز ندارد و آن شخص ، نعمتهایم را از

یاد نبرد و حقم را انكار ننماید، و شب و روز در طلب رضاى من باشد.

اما حیات جاودان ، آن است كه شخص ، با خود چنان كند كه دنیا در نظرش ، خوار و حقیر شود و آخرت بزرگ و عظیم

جلوه نماید.

خواست مرا بر خواست خود ترجیح دهد. در طلب رضاى من باشد و به حقّ، مرا تعظیم نماید. به یاد داشته باشد كه

 من به او عالمم و شب و روز، مراقب هر گناه و معصیتى باشد و قلب خود را از هر چیزى كه من خوش ندارم ، پاك

گرداند. شیطان و وسوسه هاى او را دشمن بدارد و سلطه اى براى ابلیس ، در قلب خود باقى نگذارد. پس چون

چنین كرد، قلبش را با محبت خود آرام گردانم ، تا این كه قلب و فراغ و اشتغال و همّ و حدیث او را براى خود قرار

دهم ، و این نعمتى است كه به اهل محبت و عشقم ارزانى كنم . چشم و گوش قلبش را باز نمایم ، تا با آن ، جلال

 و عظمت مرا بنگرد و بشنود و دنیا را تنگ و آن چه از لذایذ، كه در آن است ، بر او مغضوب نمایم و او را از دنیا چنان

بر حذر دارم كه چوپان ، گوسفندانش را از مراتع مهلك (و مسموم ) بر حذر مى دارد. پس چون چنین گشت ، از مردم

 فرار كند و از دار فنا به دار بقا، و از دار شیطان ، به دار رحمن ره جوید. اى احمد! همانا او را به هیبت و عظمت زینت

دهم . این ، عیش گوارا و حیات جاودان است و مقام اهل رضا.

پس هر كس طبق رضاى من عمل كند سه خصلت بدو دهم : شكرى كه آلوده به جهل نباشد، و ذكرى كه با نسیان

همراه نباشد، و محبتى كه محبت خلق را بر آن رجحان ندهد. وقتى كه مرا دوست بدارد، من نیز او را دوست

خواهم داشت و دیده قلبش را بگشایم ، تا جلالم را نظاره كند. هیچ چیز را بر او مخفى نگذارم و در ظلمت شب و

روشنایى روز با او نجوا كنم ، تا این كه از سخن با خلق و همنشینى با آنها منقطع شود. كلام خود و ملایكه ام را به

گوشش رسانم و سرّى را كه از خلقم پوشیده است ، بر او آشكار كنم . لباس حیایى بر او پوشانم تا خلق از او حیا

كنند و بر روى زمین گام بردارد، در حالى كه مغفور درگاه من است . قلبش را آگاه و بینا قرار دهم ، كه هیچ چیز از

بهشت و جهنّم بر او مخفى نماند و آن چه كه در روز قیامت از هول و وحشت بر مردم مى گذرد و نیز، آنچه كه با آن ،

اغنیا و فقرا و علما و جهلا، محاسبه شوند، بدو نشان دهم . قبرش را روشن كنم و نكیر و منكر را به سوى او

فرستم تا از او سؤ ال كنند و غم مرگ و تاریكى قبر و وحشتش را نبیند، و میزان را نصب كنم و دیوان را بگشایم .

نامه اعمالش را به دست راستش دهم كه آن را باز كند و بخواند، و میان او و خودم ترجمانى قرار ندهم . پس این

است صفات محّبین ... )).(41) 


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 04:14 ق.ظ