تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - مناجات تائبین (مناجات خمس عشر)

مناجات تائبین (مناجات خمس عشر)

دوشنبه 4 آبان 1388 08:22 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،
مناجات تائبین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِلَهِی أَلْبَسَتْنِی الْخَطَایَا ثَوْبَ مَذَلَّتِی وَ جَلَّلَنِی التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِی‏

به نام خداى بخشنده مهربان خدایا خطا و گناهان، مرا لباس خوارى و ذلت پوشانیده و دورى تو جامه عجز

و بینوایى بر تنم انداخته

وَ أَمَاتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنَایَتِی فَأَحْیِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ یَا أَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یَا سُؤْلِی وَ مُنْیَتِی‏
 و جنایت بزرگ (هواى نفس پرستى) مرا دل مرده ساخته تو اى خدا از رجوع به لطف و كرمت باز این مرده دلم زنده
گردان اى مقصد و مقصود و مطلوب و آرزوى من،

فَوَعِزَّتِكَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِی سِوَاكَ غَافِراً وَ لاَ أَرَى لِكَسْرِی غَیْرَكَ جَابِراً
 قسم به عزتت كه من كسى كه گناهانم را ببخشد غیر تو نمى‏دانم و آنكه در هم شكستگیهاى امورم را جبران كند جز تو نمى‏بینم

وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنَابَةِ إِلَیْكَ وَ عَنَوْتُ بِالاِسْتِكَانَةِ لَدَیْكَ‏
 من با آه و ناله و كمال خضوع به درگاهت آمده‏ام و به خوارى و مذلت بسویت رو آورده‏ام

فَإِنْ طَرَدْتَنِی مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ وَ إِنْ رَدَدْتَنِی عَنْ جَنَابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ
 پس اگر تو مرا از در برانى دیگر به كه رو آرم و اگر تو مرا در كنى به كه پناه برم

فَوَا أَسَفَاهْ مِنْ خَجْلَتِی وَ افْتِضَاحِی وَ وَا لَهْفَاهْ مِنْ سُوءِ عَمَلِی وَ اجْتِرَاحِی‏
 پس آه از تأسف و حسرت خجلت و افتضاح من و واى از اندوه و غم مصائب و كردار زشت من

أَسْأَلُكَ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ الْكَبِیرِ وَ یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِیرِ أَنْ تَهَبَ لِی مُوبِقَاتِ الْجَرَائِرِ
 از تو درخواست مى‏كنم اى بخشنده گناه بزرگ و اى جبران كننده هر - شكسته استخوان كه ببخشى گناهان مهلك خطرناكم

وَ تَسْتُرَ عَلَیَّ فَاضِحَاتِ السَّرَائِرِ وَ لاَ تُخْلِنِی فِی مَشْهَدِ الْقِیَامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَ غَفْرِكَ‏
 و بپوشانى زشتیهاى پنهانى فضاحت آورم و مرا در عرصه قیامت از نسیم خوش عفو و عنایتت جدا مساز

وَ لاَ تُعْرِنِی مِنْ جَمِیلِ صَفْحِكَ وَ سَتْرِكَ‏
 و از نیكویى بخشش و پرده پوشش محرومم مگردان

إِلَهِی ظَلِّلْ عَلَى ذُنُوبِی غَمَامَ رَحْمَتِكَ وَ أَرْسِلْ عَلَى عُیُوبِی سَحَابَ رَأْفَتِكَ‏
 خدایا سایه ابر رحمتت را بر سر گناهان (سوزان) من بینداز و باران لطف و محبتت را بر عیوب و پلیدیهاى اعمالم بباران

إِلَهِی هَلْ یَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلاَّ إِلَى مَوْلاَهُ أَمْ هَلْ یُجِیرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِوَاهُ‏
 خدایا آیا بنده گریخته به جایى جز به درگاه مولایش رجوع تواند كرد یا از خشم و غضب مولایش غیر او احدى حمایتش تواند نمود

إِلَهِی إِنْ كَانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَإِنِّی وَ عِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِینَ‏
 خدایا اگر پشیمانى از گناه توبه است قسم به عزتت كه من از پشیمانانم

وَ إِنْ كَانَ الاِسْتِغْفَارُ مِنَ الْخَطِیئَةِ حِطَّةً فَإِنِّی لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِینَ لَكَ الْعُتْبَى حَتَّى تَرْضَى‏
 و اگر استغفار و طلب آمرزش كردن موجب محو گناه است (به لطفت) من از آمرزش طلبانم تو را سزد كه (بر ما) عتاب كنى تا باز خوشنود گردى

إِلَهِی بِقُدْرَتِكَ عَلَیَّ تُبْ عَلَیَّ وَ بِحِلْمِكَ عَنِّی اعْفُ عَنِّی وَ بِعِلْمِكَ بِی ارْفَقْ بِی‏
 خدایا قسم به قدرتت بر من كه توبه‏ام بپذیر و به حلمت بر عصیانم كه از من درگذر و به علمت به احوالم كه با من به رفق و محبت نظر فرما

إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إِلَى عَفْوِكَ سَمَّیْتَهُ التَّوْبَةَ
 خدایا تویى كه درى از عفو و بخششت به روى بندگان باز كردى و نامش توبه نهادى

فَقُلْتَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبَابِ بَعْدَ فَتْحِهِ‏
 و (در كتابت) فرمودى اى بندگان به درگاه من به توبه با حقیقت باز آیید (تا از گناهانتان درگذرم) پس عذر آنكه از این در كه باز كردى غافل است چه خواهد بود

إِلَهِی إِنْ كَانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ‏
 اى خدا اگر گناه از من زشت است عفو از تو زیباست

إِلَهِی مَا أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصَاكَ فَتُبْتَ عَلَیْهِ وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَیْهِ‏
 اى خدا من اولین بنده نیستم كه گنه كرده از او تو درگذشتى و به درگاه كرمت آمد و به او احسان كردى

یَا مُجِیبَ الْمُضْطَرِّ یَا كَاشِفَ الضُّرِّ یَا عَظِیمَ الْبِرِّ یَا عَلِیماً بِمَا فِی السِّرِّ یَا جَمِیلَ السِّتْرِ (السَّتْرِ)
 اى دادرس پریشان دلان اى برطرف سازنده غم و رنج و زیان اى بزرگ احسان اى آگاه از سر بندگان اى نیكو پرده پوش بر گناهان

اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ إِلَیْكَ وَ تَوَسَّلْتُ بِجَنَابِكَ (بِجِنَانِكَ) وَ تَرَحُّمِكَ لَدَیْكَ‏
 جود و رحمت نامنتهاى تو را بسوى تو شفیع‏مى‏گردانم و به جناب تو و مهربانیت نزد تو توسل مى‏جویم

فَاسْتَجِبْ دُعَائِی وَ لاَ تُخَیِّبْ فِیكَ رَجَائِی وَ تَقَبَّلْ تَوْبَتِی وَ كَفِّرْ خَطِیئَتِی بِمَنِّكَ وَ رَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏
 پس دعایم مستجاب كن و از امیدى كه به لطف تو دارم محرومم نگردان و توبه‏ام قبول فرما و خطاهایم به كرم و رحمتت محو گردان اى مهربانترین مهربانان عالم.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 03:00 ق.ظ