تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - مناجات راغبین (خمس عشر)

مناجات راغبین (خمس عشر)

دوشنبه 4 آبان 1388 09:44 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،

مناجات راغبین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ إِلَهِی إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِی فِی الْمَسِیرِ إِلَیْكَ فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّی بِالتَّوَكُّلِ عَلَیْكَ‏
 
به نام خداى بخشنده مهربان اى خدا اگر زاد و توشه من در سفر بسوى تو اندك است همانا حسن ظنم به اعتماد بر تو بسیار است  
وَ إِنْ كَانَ جُرْمِی قَدْ أَخَافَنِی مِنْ عُقُوبَتِكَ فَإِنَّ رَجَائِی قَدْ أَشْعَرَنِی بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِكَ
 و اگر جرمم مرا از عقوبتت مى‏ترساند امیدم به كرمت مرا نوید ایمنى از انتقامت مى‏بخشد

وَ إِنْ كَانَ ذَنْبِی قَدْ عَرَضَنِی لِعِقَابِكَ فَقَدْ آذَنَنِی حُسْنُ ثِقَتِی بِثَوَابِكَ
 و اگر گناهم مرا به معرض عقابت مى‏آورد وثوق و اطمینانم به ثوابت اشاره مى‏كند

وَ إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ وَ آلاَئِكَ‏
 و اگر غفلت مرا از مهیاى لقاى تو بودن به خواب انداخت ایمان و معرفتم به لطف و كرمت متذكر و آگاهم مى‏سازد

وَ إِنْ أَوْحَشَ مَا بَیْنِی وَ بَیْنَكَ فَرْطُ الْعِصْیَانِ وَ الطُّغْیَانِ فَقَدْ آنَسَنِی بُشْرَى الْغُفْرَانِ وَ الرِّضْوَانِ
 و اگر افراط جرم و عصیان و سركشى و طغیانم مرا به وحشت و اضطراب انداخته بشارت مغفرت و خوشنودیت آرام خاطرم مى‏بخشد

أَسْأَلُكَ بِسُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَبِأَنْوَارِقُدْسِكَ وَأَبْتَهِلُ إِلَیْكَ بِعَوَاطِفِ رَحْمَتِكَ وَلَطَائِفِ بِرِّكَ أَنْ تُحَقِّقَ ظَنِّی بِمَا أُؤَمِّلُهُ
 اى خدا از تو درخواست مى‏كنم به اشراق جمال و انوار ذات بى مثالت و التماس مى‏كنم به عواطف مهربانى و لطائف احسانت كه امیدهایى كه به تو دارم

مِنْ جَزِیلِ إِكْرَامِكَ وَ جَمِیلِ إِنْعَامِكَ فِی الْقُرْبَى مِنْكَ وَ الزُّلْفَى لَدَیْكَ وَ التَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ إِلَیْكَ
 از اكرام بزرگ و انعام نیكویت در مقام قرب و جوارت محققا عطا فرمایى و به مشاهده حسن و جمالت مرا بهره‏مند گردانى

وَ هَا أَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحَاتِ رَوْحِكَ وَ عَطْفِكَ وَ مُنْتَجِعٌ غَیْثَ جُودِكَ وَ لُطْفِكَ فَارٌّ مِنْ سَخَطِكَ إِلَى رِضَاكَ
 و اینك من خود را در معرض نسیم عنایت و لطفت درآورده و تقاضاى باران جود و رحمتت مى‏نمایم و از غضب تو بسوى لطفت مى‏گریزم

هَارِبٌ مِنْكَ إِلَیْكَ رَاجٍ أَحْسَنَ مَا لَدَیْكَ مُعَوِّلٌ عَلَى مَوَاهِبِكَ مُفْتَقِرٌ إِلَى رِعَایَتِكَ
 و از تو بسوى تو گریزانم و امید آنچه نزد تو بهتر است از تو دارم اعتمادم همه بر بخششهاى توست و به رعایت و نگهبانى تو محتاجم

إِلَهِی مَا بَدَأْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ وَ مَا وَهَبْتَ لِی مِنْ كَرَمِكَ فَلاَ تَسْلُبْهُ
 اى خدا نعمتى كه از فضل و كرمت آغاز فرمودى به انجام رسان و آنچه به من از كرم بخشیدى باز مگیر

وَ مَا سَتَرْتَهُ عَلَیَّ بِحِلْمِكَ فَلاَ تَهْتِكْهُ وَ مَا عَلِمْتَهُ مِنْ قَبِیحِ فِعْلِی فَاغْفِرْهُ
 و گناهانى را كه به حلمت پنهان داشته‏اى پرده از آن بر مدار و از فعل زشتم كه آگاهى درگذر

إِلَهِی اسْتَشْفَعْتُ بِكَ إِلَیْكَ وَ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ أَتَیْتُكَ طَامِعاً فِی إِحْسَانِكَ رَاغِباً فِی امْتِنَانِكَ مُسْتَسْقِیاً وَابِلَ طَوْلِكَ
 اى خدا تو را به درگاه تو شفیع خود ساخته و از قهر تو بسوى تو پناه مى‏آورم آمده‏ام به درگاهت در حالى كه به احسان تو چشم طمع و به نعمتهایت دیده رغبت دارم تشنه باران احسانت

مُسْتَمْطِراً غَمَامَ فَضْلِكَ طَالِباً مَرْضَاتَكَ قَاصِداً جَنَابَكَ وَارِداً شَرِیعَةَ رِفْدِكَ مُلْتَمِساً سَنِیَّ الْخَیْرَاتِ مِنْ عِنْدِكَ
 و ابر عنایتت و طالب رضا و خوشنودیت بوده و اراده توجه به درگاهت داشته و وارد بر جویبار عطایت شده و درخواست عالیترین خیراتت از لطف تو مى‏كنم

وَافِداً إِلَى حَضْرَةِ جَمَالِكَ مُرِیداً وَجْهَكَ طَارِقاً بَابَكَ مُسْتَكِیناً لِعَظَمَتِكَ وَ جَلاَلِكَ
 در حالى كه به حضرتت كه بسیار نیكویى به مهمانى وارد شده و خواهان مشاهده تو بوده و حلقه بر در رحمتت مى‏زنم و به شهود عظمت و جلالت بسى نیازمندم

فَافْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ
 پس با من آن كن كه شایسته آنى از بخشایش و مهربانى

وَ لاَ تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ مِنَ الْعَذَابِ وَ النِّقْمَةِ بِرَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
 نه آنچه شایسته من است از عذاب و انتقام توبه حق رحمتت اى مهربانترین مهربانان عالم.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 03:58 ق.ظ