تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - مناجات ابوحمزه ثمالی (قسمت 1)

مناجات ابوحمزه ثمالی (قسمت 1)

دوشنبه 4 آبان 1388 09:22 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،
ابوحمزه ثمالى (1)

إِلَهِی لاَ تُؤَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِكَ وَ لاَ تَمْكُرْ بِی فِی حِیلَتِكَ مِنْ أَیْنَ لِیَ الْخَیْرُ یَا رَبِ‏

 خدایا مرا به عقاب خود ادب مفرماو به مجازات عملم به مكر و حیله‏ات به عقوبت ناگهانیت غافلگیر مكن و مبتلا مگردان اى خدا كجا خیرى توانم یافت
وَ لاَ یُوجَدُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِكَ وَ مِنْ أَیْنَ لِیَ النَّجَاةُ وَ لاَ تُسْتَطَاعُ إِلاَّ بِكَ‏
 در صورتى كه خیر جز پیش تو نیست و از كجا راه نجاتى خواهم جست و حال آنكه جز به لطف تو نجات میسر نیست
لاَ الَّذِی أَحْسَنَ اسْتَغْنَى عَنْ عَوْنِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ لاَ الَّذِی أَسَاءَ وَ اجْتَرَأَ عَلَیْكَ‏
 اى خدا نه آنكس كه نیكوكار است از یارى تو و لطف و رحمتت مستغنى است و نه آنكه بدكار است و بر حكم تو بى‏باكى كرده

وَ لَمْ یُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ یَا رَبِّ یَا رَبِّ یَا رَبِ‏
 و به راه رضا و خوشنودیت نرفته از قدرتت بیرون است اى رب من اى رب من اى رب من
بگوید تا آنكه نفس قطع شود

بِكَ عَرَفْتُكَ وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِی عَلَیْكَ وَ دَعَوْتَنِی إِلَیْكَ وَ لَوْ لاَ أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ‏
 من تو را به تو شناختم و تو مرا بر وجود خود دلالت فرمودى و بسوى خود خواندى و اگر تو نبودى من نمى‏دانستم تو چیستى

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَدْعُوهُ فَیُجِیبُنِی وَ إِنْ كُنْتُ بَطِیئاً حِینَ یَدْعُونِی‏
 ستایش خداى را كه من او را مى‏خوانم و او اجابت مى‏كند و هر چند وقتى كه او مرا مى‏خواند كندى و كاهلى مى‏كنم

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَسْأَلُهُ فَیُعْطِینِی وَ إِنْ كُنْتُ بَخِیلاً حِینَ یَسْتَقْرِضُنِی‏
 و ستایش خداى را كه چون از او چیزى درخواست كنم به من عطا مى‏كند و هر چند هنگامى كه او از من قرض مى‏خواهد من بخل مى‏ورزم

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أُنَادِیهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِی وَ أَخْلُو بِهِ حَیْثُ شِئْتُ لِسِرِّی بِغَیْرِ شَفِیعٍ فَیَقْضِی لِی حَاجَتِی‏
 و ستایش خداى را كه براى هر حاجتى هرگاه او را خواستم ندا خواهم كرد و هر وقتى براى راز و نیاز با او خلوت توانم كرد و بدون هیچ واسطه و شفیع حاجتم را روا مى‏سازد

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لاَ أَدْعُو غَیْرَهُ وَ لَوْ دَعَوْتُ غَیْرَهُ لَمْ یَسْتَجِبْ لِی دُعَائِی‏
 سپاس خداى را كه تنها او را به دعا مى‏خوانم نه غیر او را و اگر از غیر او حاجت مى‏خواستم دعایم مستجاب نمى‏كرد

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لاَ أَرْجُو غَیْرَهُ وَ لَوْ رَجَوْتُ غَیْرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِی‏
 و سپاس خداى را كه به او چشم امید دارم نه به غیر او و اگر به غیرش امید مى‏داشتم مرا ناامید مى‏گردانید

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَكَلَنِی إِلَیْهِ فَأَكْرَمَنِی وَ لَمْ یَكِلْنِی إِلَى النَّاسِ فَیُهِینُونِی‏
 ستایش خداى را كه كار مرا به حضرتش واگذاشت و گرامیم داشت و به غیرش وانگذاشت تا خوارم گرداند

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی تَحَبَّبَ إِلَیَّ وَ هُوَ غَنِیٌّ عَنِّی‏
 ستایش خداى را كه با من اظهار كمال دوستى فرمود با آنكه از من بى‏نیاز بود

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی یَحْلُمُ عَنِّی حَتَّى كَأَنِّی لاَ ذَنْبَ لِی فَرَبِّی أَحْمَدُ شَیْ‏ءٍ عِنْدِی وَ أَحَقُّ بِحَمْدِی‏
 و سپاس خداى را كه از خطا و گناهانم حلم و بردبارى كرد چنانكه گویى گناهى از من سر نزده است پس خداى من پیشم محبوبترین موجود است و به حمد و ستایش من او را سزاوارتر از همه عالم است

اللَّهُمَّ إِنِّی أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَیْكَ مُشْرَعَةً وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَیْكَ (لَدَیْكَ) مُتْرَعَةً
 اى خدامن راه حوایج خلق را بسوى تو باز مى‏بینم و چشمهاى امید بندگان را به درگاهت پر آب مى‏یابم

وَ الاِسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَیْكَ لِلصَّارِخِینَ مَفْتُوحَةً
 و یارى جستن به فضل و كرمت بر هر كس به تو آرزومند است مباح و آسان است و درهاى دعاى فریاد خواهان بسوى تو باز است

وَ أَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِی (لِلرَّاجِینَ) بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ وَ لِلْمَلْهُوفِینَ (لِلْمَلْهُوفِ) بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ
 و محققا مى‏دانم كه تو آماده‏اى براى حاجت امیدوارانى و مراقب حال پریشان خاطران

وَ أَنَّ فِی اللَّهْفِ إِلَى جُودِكَ وَ الرِّضَا بِقَضَائِكَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ وَ مَنْدُوحَةً عَمَّا فِی أَیْدِی الْمُسْتَأْثِرِینَ‏
 و مى‏دانم كه در نالیدن به درگاه جود و احسانت و در رضاى به قضا و قدرت بهترین عوضى است از بخل مردم بخیل و بى‏نیازى از اندوخته در دست دنیا طلبان است

وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَیْكَ قَرِیبُ الْمَسَافَةِ وَ أَنَّكَ لاَ تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ إِلاَّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ (الْآمَالُ) دُونَكَ‏
 و هر كه بسوى تو سفر كند راهش بسیار نزدیك و تو از نظر بصیرت خلق پنهان نیستى جز آنكه آمال و آرزوهایى كه به غیر تو دارند حجاب آنها از شهود جمالت گردیده است

وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَیْكَ بِطَلِبَتِی وَ تَوَجَّهْتُ إِلَیْكَ بِحَاجَتِی‏
 و من جویاى توام و در حوایجم رو به تو آورده‏ام

وَ جَعَلْتُ بِكَ اسْتِغَاثَتِی وَ بِدُعَائِكَ تَوَسُّلِی مِنْ غَیْرِ اسْتِحْقَاقٍ لاِسْتِمَاعِكَ مِنِّی‏
 و به درگاه تو استغاثه كرده و پناه مى‏جویم و در دعاى متوسل به لطف توام بدون آنكه لایق آن باشم كه دعاى مرا مستجاب كنى

وَ لاَ اسْتِیجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّی بَلْ لِثِقَتِی بِكَرَمِكَ وَ سُكُونِی إِلَى صِدْقِ وَعْدِكَ وَ لَجَئِی إِلَى الْإِیمَانِ بِتَوْحِیدِكَ‏
 یا مستوجب عفو و بخششت گردانى بلكه توجهم به تو به صرف كرم و احسان توست و اطمینان خاطرم به صدق وعده (لطف) تو و پناهم بر ایمان به یكتایى توست

وَ یَقِینِی (وَ ثِقَتِی) بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّی أَنْ لاَ رَبَّ لِی غَیْرُكَ وَ لاَ إِلَهَ (لِی) إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِیكَ لَكَ‏
 و یقینم به معرفت حضرتت كه مى‏دانم مرا پروردگارى غیر تو نیست و جز تو خدایى نخواهد بود تو یكتا و بى‏شریكى
اللَّهُمَّ أَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ وَعْدُكَ صِدْقٌ (الصِّدْقُ) وَ اسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِیماً
 اى خدا تو خود فرمودى و سخن تو حق و وعده تو حقیقت است فرمودى هر چه مى‏خواهید از خدا فضل و كرم بخواهید كه خدا به شما بندگان همیشه مهربان است

وَ لَیْسَ مِنْ صِفَاتِكَ یَا سَیِّدِی أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِیَّةَ
 و اى مولاى من این از صفاتت نیست كه بندگان را امر به سؤال كنى و چون سؤال كنند عطاى خود را از آنها دریغ دارى

وَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِیَّاتِ عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ وَ الْعَائِدُ عَلَیْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ (بِحُسْنِ نِعْمَتِكَ)
 و حال آنكه تو را بر اهل مملكتت عطاهاى بى‏شمار است و بواسطه رأفت و محبتت بخلق نعمتت بآنهاپى در پى خواهد بود

إِلَهِی رَبَّیْتَنِی فِی نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ صَغِیراً وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی كَبِیراً فَیَا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیَا بِإِحْسَانِهِ‏
 اى خدا تویى كه در انواع نعم و احسان هنگامى كه كودكى بودم مرا پرورانیدى و در بزرگى هم سربلندى و نام نیكو دادى

وَ تَفَضُّلِهِ (بِفَضْلِهِ) وَ نِعَمِهِ وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَةِ إِلَى عَفْوِهِ وَ كَرَمِهِ‏
 پس اى خدایى كه مرا در دنیا به فضل و احسان و نعم بى‏پایان پرورش دادى و در آخرت اشارت به عفو و كرمت فرمودى

مَعْرِفَتِی یَا مَوْلاَیَ دَلِیلِی (دَلَّتْنِی) عَلَیْكَ وَ حُبِّی لَكَ شَفِیعِی إِلَیْكَ‏
 معرفتم به تو اى مولاى من دلیل و رهبر من بسوى توست و محبتم نزد حضرتت واسطه و شفیع من است

وَ أَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِیلِی بِدَلاَلَتِكَ وَ سَاكِنٌ مِنْ شَفِیعِی إِلَى شَفَاعَتِكَ‏
 و من از دلیل خود چون تو راهنماى منى مطمئنم و از شفیعم چون تو مى‏پذیرى دلم آرام است

أَدْعُوكَ یَا سَیِّدِی بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ أُنَاجِیكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ‏
 اى سید من تو را مى‏خوانم به زبانى كه از فرط گناه لال گردیده اى پروردگار با تو راز و نیاز مى‏كنم با دلى كه از كثرت جرم به وادى هلاكت در افتاده

أَدْعُوكَ یَا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً رَاجِیاً خَائِفاً إِذَا رَأَیْتُ مَوْلاَیَ ذُنُوبِی فَزِعْتُ‏
 اى خدا تو را میخوانم با دلى كه هراسان و ترسان است از قهر تو و امیدوار به كرم توست چون به گناهان خود اى مولاى من مى‏نگرم زار مى‏نالم

وَ إِذَا رَأَیْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ فَإِنْ عَفَوْتَ (غَفَرْتَ) فَخَیْرُ رَاحِمٍ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَغَیْرُ ظَالِمٍ‏
 و چون به كرم بى‏پایان تو نظر مى‏كنم امیدوار مى‏گردم پس اگر مرا ببخشى رواست كه تو بهترین مهربانى و اگر عذاب كنى ستم نكرده‏اى

حُجَّتِی یَا اللَّهُ فِی جُرْأَتِی عَلَى مَسْأَلَتِكَ مَعَ إِتْیَانِی مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَ كَرَمُكَ‏
 حجت من بر جرأت درخواست حاجت از تو با آنكه كردارم همه ناپسند بوده همانا بخاطر كرم و بخشش توست و پناه آوردنم

وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّةِ حَیَائِی رَأْفَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ‏
 در حال سختى به درگاه تو با بى‏حیایى و بى‏باكیم به موجب رأفت و مهربانى توست

وَ قَدْ رَجَوْتُ أَنْ لاَ تَخِیبَ بَیْنَ ذَیْنِ وَ ذَیْنِ مُنْیَتِی فَحَقِّقْ رَجَائِی وَ اسْمَعْ دُعَائِی‏
 و البته امیدم آن است كه با اینگونه قبایح و زشتیهایم باز از آرزوهایى كه به تو دارم محرومم نگردانى پس امیدم برآور و دعایم اجابت فرما

یَا خَیْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ‏
 اى بهترین كسى كه اهل دعا به درگاهش رو آورند و نیكوتر شخصى كه امیدواران بر او عرض نیاز كنند

عَظُمَ یَا سَیِّدِی أَمَلِی وَ سَاءَ عَمَلِی فَأَعْطِنِی مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِی‏
 آرزویم اى سید من بزرگ و كردارم زشت است پس تو به عفو و بخشش خود به قدر آرزویم عطا كن

وَ لاَ تُؤَاخِذْنِی بِأَسْوَإِ عَمَلِی فَإِنَّ كَرَمَكَ یَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ الْمُذْنِبِینَ وَ حِلْمَكَ یَكْبُرُ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِینَ‏
 و به اعمال زشتم مؤاخذه مفرما زیرا كرم و بزرگواریت برتر از آن است كه گناهكاران را مجازات كنى و حلمت بیش از آنكه مقصرین را به كیفر رسانى

وَ أَنَا یَا سَیِّدِی عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَیْكَ مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً
 و من اى سید من به فضل‏و كرمت پناه آورده و از قهر تو بسوى لطفت مى‏گریزم وعده عفو و بخششت از كسى كه به تو حسن ظن دارد مسلم و قطعى است

وَ مَا أَنَا یَا رَبِّ وَ مَا خَطَرِی هَبْنِی بِفَضْلِكَ وَ تَصَدَّقْ عَلَیَّ بِعَفْوِكَ‏
 و من ذره ناچیز اى خدا كیستم مرا به فضل و كرمت ببخش و به عفو و رحمتت بر من منت گذار

أَیْ رَبِّ جَلِّلْنِی بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِكَرَمِ وَجْهِكَ‏
 اى پروردگار من كردار زشتم در پرده دار و از گناهانم به بزرگوارى ذاتت درگذر

فَلَوِ اطَّلَعَ الْیَوْمَ عَلَى ذَنْبِی غَیْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِیلَ الْعُقُوبَةِ لاَجْتَنَبْتُهُ‏
 كه اگر بر گناهم كسى غیر از تو آگاه مى‏شد البته آن گنه نمى‏كردم و اگر از تعجیل مى‏ترسیدم هم از خطا اجتناب مى‏نمودم

لاَ لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِینَ (إِلَیَّ) وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِینَ (عَلَیَّ)
 نه از این رو كه تو از دیگران در نظرم بى‏قدر و اهمیت‏ترى

بَلْ لِأَنَّكَ یَا رَبِّ خَیْرُ السَّاتِرِینَ وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِینَ (وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِینَ) وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِینَ‏
 بلكه بدین سبب كه تو بهترین ستاران و پرده‏پوشان و نیكوترین حكمفرمایان و بزرگوارترین بزرگواران عالمى

سَتَّارُ الْعُیُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِكَرَمِكَ وَ تُؤَخِّرُ الْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ‏
 تویى كه بر عیبهاى خلق پرده پوشى و بر گناهانشان ببخشایى و بر اسرار غیب آگاهى گناه بندگانت را به كرمت مى‏پوشانى و كیفر آنها را از حلم و بردبارى به تأخیر مى‏افكنى

فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ وَ عَلَى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ‏
 پس ستایش تو را مى‏كنم بر مقام حلمت بعد از علم ازلیت و بر صفت عفوت پس از قدرت كاملت

وَ یَحْمِلُنِی وَ یُجَرِّئُنِی عَلَى مَعْصِیَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّی وَ یَدْعُونِی إِلَى قِلَّةِ الْحَیَاءِ سَتْرُكَ عَلَیَ‏
 اى خدا حلم بى‏پایانت مرا بر معصیت تو وادار مى‏كند و جرأت مى‏دهد و پرده‏پوشى و ستاریت به بى‏شرم و حیایى مى‏خواند

وَ یُسْرِعُنِی إِلَى التَّوَثُّبِ عَلَى مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِی بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ عَظِیمِ عَفْوِكَ‏
 و معرفتم به رحمت بى‏انتهایت و عفو بى‏حسابت مرا جسور كرده و به سرعت بر آنچه حرام كردى مى‏گمارد

یَا حَلِیمُ یَا كَرِیمُ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ یَا قَابِلَ التَّوْبِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا قَدِیمَ الْإِحْسَانِ‏
 اى خداى بردبار بزرگوار اى زنده ابدى اى بخشنده گناه و اى پذیرنده توبه اى بزرگ نعمت و منت اى احسان كننده همیشگى

أَیْنَ سَتْرُكَ الْجَمِیلُ أَیْنَ عَفْوُكَ الْجَلِیلُ أَیْنَ فَرَجُكَ الْقَرِیبُ أَیْنَ غِیَاثُكَ السَّرِیعُ‏
 كجاست پرده پوشى عظیم تو كجاست عفو بزرگوارانه تو كجاست گشایش نزدیك تو كجاست فریادرسى سریع تو

أَیْنَ رَحْمَتُكَ الْوَاسِعَةُ أَیْنَ عَطَایَاكَ الْفَاضِلَةُ أَیْنَ مَوَاهِبُكَ الْهَنِیئَةُ أَیْنَ صَنَائِعُكَ السَّنِیَّةُ
 كجاست رحمت واسعه تو كجاست عطاهاى نیكوى تو كجاست موهبت‏هاى گواراو مرحمتهاى پر بهاى تو

أَیْنَ فَضْلُكَ الْعَظِیمُ أَیْنَ مَنُّكَ الْجَسِیمُ أَیْنَ إِحْسَانُكَ الْقَدِیمُ أَیْنَ كَرَمُكَ یَا كَرِیمُ‏
 كجاست فضل و كرم بى‏حد تو كجاست نعمت بزرگ و احسان همیشگى تو كجاست كرم تو اى خداى كریم

بِهِ (وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ) فَاسْتَنْقِذْنِی وَ بِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِی یَا مُحْسِنُ یَا مُجْمِلُ یَا مُنْعِمُ یَا مُفْضِلُ‏
 به حق آن كرم كه مرا نجات ده و به حق رحمتت كه از ورطه هلاكتم خلاص كن اى خداى با احسان اى نیكوكار اى نعمت بخش اى با فضل و كرم

لَسْتُ أَتَّكِلُ فِی النَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَى أَعْمَالِنَا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَیْنَا لِأَنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
 من بر نجات از قهر و عقابت اعتماد بر اعمال خود نداریم بلكه تمام نظر ما به فضل و احسان توست زیرا كه تو شایسته‏اى كه خلق از تو بترسند و هم به مغفرتت امیدوار باشند

تُبْدِئُ بِالْإِحْسَانِ نِعَماً وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ كَرَماً
 هم اول با خلق احسان مى‏كنى هم به كرمت از گناهانشان مى‏گذرى

فَمَا نَدْرِی مَا نَشْكُرُ أَ جَمِیلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِیحَ مَا تَسْتُرُ
 پس من نمى‏دانم شكر كدام را بجاى آرم آیا شكر نیكیهایى كه از من معروف كردى یا زشتیهایى كه پرده پوشى نمودى

أَمْ عَظِیمَ مَا أَبْلَیْتَ وَ أَوْلَیْتَ أَمْ كَثِیرَ مَا مِنْهُ نَجَّیْتَ وَ عَافَیْتَ‏
 یا بلاها و امتحانات سختى كه بر ما آسان ساختى و ما را بر آن فایق و مؤید داشتى یا بلاهاى بسیار كه از آن نجات داده و عافیت بخشیدى

یَا حَبِیبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَیْكَ وَ یَا قُرَّةَ عَیْنِ مَنْ لاَذَ بِكَ وَ انْقَطَعَ إِلَیْكَ‏
 اى دوستدار كسى كه با تو محبت ورزد اى شادى قلب كسى كه رو به درگاه تو آرد و از همه بگسلد و با تو پیوندد

أَنْتَ الْمُحْسِنُ وَ نَحْنُ الْمُسِیئُونَ فَتَجَاوَزْ یَا رَبِّ عَنْ قَبِیحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِیلِ مَا عِنْدَكَ‏
 تو نیكوكارى و ما زشت كرداریم پس تو اى پروردگار به نیكویى خود از قبایح ما درگذر

وَ أَیُّ جَهْلٍ یَا رَبِّ لاَ یَسَعُهُ جُودُكَ أَوْ أَیُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ‏
 كدامین جهالت و بد كارى است كه لطف و كرم تو آن را فرا نمى‏گیرد یا چه زمانى است كه پیش از زمان حلم توست

وَ مَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِی جَنْبِ نِعَمِكَ وَ كَیْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالاً نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ (كَرَامَتَكَ)
 و اعمال نیك ما در مقابل نعمت‏هاى تو چه ارزش دارد و چگونه اعمال زشتمان را با وجود لطف و كرم بى‏انتهایت بسیار بدانیم

بَلْ كَیْفَ یَضِیقُ عَلَى الْمُذْنِبِینَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ‏
 آرى چگونه مجال بر گناهكاران با وجود رحمت واسعه بى‏پایانت تنگ خواهد شد

یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ
 اى صاحب آمرزش بى‏حساب اى آنكه دست تو به رحمت مبسوط است

فَوَ عِزَّتِكَ یَا سَیِّدِی لَوْ نَهَرْتَنِی (انْتَهَرْتَنِی) مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ‏
 بارى قسم به مقام عزت و بزرگیت اى سید من كه اگر مرا از درگاهت برانى هرگز از این در به جایى نمى‏روم و از
تملق و التماس به حضرتت دست برنمى‏دارم

لِمَا انْتَهَى إِلَیَّ مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ‏
 زیرا تو را به جود و كرم كامل شناخته‏ام و تو هر چه بخواهى به قدرت كامله مى‏كنى

وَ أَنْتَ الْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَیْفَ تَشَاءُ وَ تَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَیْفَ تَشَاءُ
 هر كه را بخواهى به هر قدر و هر گونه عذاب كنى و هر كه را بخواهى هر قدر و هر قسم ترحم فرمایى خواهى كرد

لاَ تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ وَ لاَ تُنَازَعُ فِی مُلْكِكَ وَ لاَ تُشَارَكُ فِی أَمْرِكَ وَ لاَ تُضَادُّ فِی حُكْمِكَ‏
 و كسى را نرسد كه بر كار تو چون و چرا كند و در ملك هستى با تو گفتگو آغازد و در هر امر و فرمان با ذات یكتایت مشاركت كند و در حكم مبرمت مخالفت برانگیزد

وَ لاَ یَعْتَرِضُ عَلَیْكَ أَحَدٌ فِی تَدْبِیرِكَ لَكَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ‏
 و احدى را نرسد كه بر نظم و تدبیرت خورده گیرى و اعتراض كند خلق و آفرینش خاص تو و حكم و فرمان بر خلق مخصوص توست بزرگوار خدایى كه پروردگار عالم است

یَا رَبِّ هَذَا مَقَامُ مَنْ لاَذَ بِكَ وَ اسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ وَ أَلِفَ إِحْسَانَكَ وَ نِعَمَكَ‏
 اى خدا این است مقام آنكس كه به درگاه تو روى آورده و به لطف و كرمت پناه جسته و با نعم و احسانت الفت گرفته

وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِی لاَ یَضِیقُ عَفْوُكَ وَ لاَ یَنْقُصُ فَضْلُكَ وَ لاَ تَقِلُّ رَحْمَتُكَ‏
 و تو آن ذات با جود و بخششى كه جامه عفوت تنگ نیست و فضل و رحمتت نقصان پذیر نخواهد بود

وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِالصَّفْحِ الْقَدِیمِ وَ الْفَضْلِ الْعَظِیمِ وَ الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ
 و ما هم تمام وثوق و اطمینان خاطرمان به عفو همیشگى و فضل و كرم بى‏حد و رحمت نامنتهاى توست

أَ فَتَرَاكَ (تُرَاكَ) یَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَیِّبُ آمَالَنَا كَلاَّ یَا كَرِیمُ‏
 اى پروردگار آیا چنین پنداریم كه تو بر خلاف حسن ظنى كه به حضرتت داریم با ما رفتار مى‏كنى یا ما را از امید و آرزوهایى كه به تو داریم محروم مى‏سازى هرگز به تو اى خداى كریم

فَلَیْسَ هَذَا ظَنَّنَا (ظَنُّنَا) بِكَ وَ لاَ هَذَا فِیكَ طَمَعَنَا (طَمَعُنَا)
 چنین گمان نمى‏بریم و اینگونه از كرمت انتظار نداریم

یَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِیكَ أَمَلاً طَوِیلاً كَثِیراً إِنَّ لَنَا فِیكَ رَجَاءً عَظِیماً
 اى خدا ما را به حضرتت آمال و آرزوهاى بسیار و امید بزرگ است

عَصَیْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَیْنَا وَ دَعَوْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِیبَ لَنَا فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا
 تو را معصیت كردیم و امید پرده‏پوشى داریم تو را در دعا خواندیم و امید اجابت داریم پس اى مولاى ما ما را به امید و آرزویمان برسان

مَوْلاَنَا فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا وَ لَكِنْ عِلْمُكَ فِینَا وَ عِلْمُنَا بِأَنَّكَ لاَ تَصْرِفُنَا عَنْكَ‏
 كه ما مى‏دانیم كه به اعمال زشت خود چیزى جز محرومى از رحمتت مستحق نیستیم لیكن اینكه تو به احوال ما دانایى و به فقر و بیچارگى ما آگاهى و میدانیم كه از درگاه فیضت محروم باز نمیگردیم

(حَثَّنَا عَلَى الرَّغْبَةِ إِلَیْكَ) وَ إِنْ كُنَّا غَیْرَ مُسْتَوْجِبِینَ لِرَحْمَتِكَ‏
 ما را راغب و امیدوار بدرگاه كرمت آورد و با آنكه ما مستوجب رحمت نیستیم

فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیْنَا وَ عَلَى الْمُذْنِبِینَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ فَامْنُنْ عَلَیْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ‏
 تو شایسته آنى كه بر ما و گناهكاران بفضل و رحمت وسیعت جود و بخشش كنى پس تو بآنچه لایق بزرگوارى توست به ما احسان فرما

وَ جُدْ عَلَیْنَا فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَى نَیْلِكَ یَا غَفَّارُ بِنُورِكَ اهْتَدَیْنَا
 و بر ما كرم كن كه‏بسیار محتاج عطاى توایم اى خداى بخشنده ما را به نور معرفتت هدایت فرمودى

وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَیْنَا وَ بِنِعْمَتِكَ (فِی نِعَمِكَ) أَصْبَحْنَا وَ أَمْسَیْنَا
 و به فضل و رحمتت از غیر بى‏نیاز گردانیدى و به نعمتت شب و روز پرورش یافتیم

ذُنُوبُنَا بَیْنَ یَدَیْكَ نَسْتَغْفِرُكَ اللَّهُمَّ مِنْهَا وَ نَتُوبُ إِلَیْكَ‏
 گناهان ما پیش تو هویداست از تو اى خدا از آن گناهان طلب عفو و آمرزش میكنیم و بدرگاهت بتوبه باز میگردیم

تَتَحَبَّبُ إِلَیْنَا بِالنِّعَمِ وَ نُعَارِضُكَ بِالذُّنُوبِ خَیْرُكَ إِلَیْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَیْكَ صَاعِدٌ
 اى خدا تو در حق ما به نعمتهاى گوناگون محبت و مهربانى میكنى و ما در مقابل به نافرمانى و گناه میپردازیم خیر و بركات تو پیوسته بر ما نازل میشود و شر و بد كارى ما بسوى تو بالا مى‏رود

وَ لَمْ یَزَلْ وَ لاَ یَزَالُ مَلَكٌ كَرِیمٌ یَأْتِیكَ (عَنَّا) بِعَمَلٍ قَبِیحٍ فَلاَ یَمْنَعُكَ ذَلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ‏
 و تو همیشه از ازل تا ابد پادشاه با كرم و احسانى كه اعمال زشت همیشگى ما مانع از آن نیست كه ما را غرق نعمتهاى ظاهر و باطن

وَ تَتَفَضَّلَ عَلَیْنَا بِآلاَئِكَ فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَ أَعْظَمَكَ وَ أَكْرَمَكَ مُبْدِئاً وَ مُعِیداً
 بفضل و احسان خود گردانى پس منزهى تو و چقدر حلم و بزرگى لطف و كرمت در آغاز و انجام آفرینش بى‏پایان است

تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ كَرُمَ صَنَائِعُكَ وَ فِعَالُكَ‏
 اى خدا نامهاى پاكت منزه و ثنا و ستایشت بزرگ و آثار و افعالت همه نیكو است

أَنْتَ إِلَهِی أَوْسَعُ فَضْلاً وَ أَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَایِسَنِی بِفِعْلِی وَ خَطِیئَتِی‏
 اى خداى من فضل وسیع بى‏پایان و حلم عظیم بى‏انتهایت برتر از آن است كه مرا با فعل من و گناه من مقایسه نمایى

فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ سَیِّدِی سَیِّدِی سَیِّدِی‏
 از من درگذر از من درگذر از من درگذر اى سید من اى سید من اى سید من

اللَّهُمَّ اشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ وَ أَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ وَ ارْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ وَ أَنْعِمْ عَلَیْنَا مِنْ فَضْلِكَ‏
 خداوندا ما را به یاد خود مشغول ساز و از قهر و غضبت امان بخش و از عذابت در جوار رحمتت پناه ده و از عطاهاى بى‏حسابت روزى ما گردان و به فضل و كرم با ما نیكى و احسان فرما

وَ ارْزُقْنَا حَجَّ بَیْتِكَ وَ زِیَارَةَ قَبْرِ نَبِیِّكَ‏
 و حج بیت الحرامت را نصیب ما گردان و پیغمبرت

صَلَوَاتُكَ وَ رَحْمَتُكَ وَ مَغْفِرَتُكَ وَ رِضْوَانُكَ عَلَیْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ إِنَّكَ قَرِیبٌ مُجِیبٌ‏
 كه درود و رحمت و مغفرت و خوشنودیت بر او و بر اهل بیتش باد زیارت قبرش را روزى ما گردان كه تو البته به خلق نزدیكى و از لطف دعایشان اجابت میكنى

وَ ارْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِكَ وَ تَوَفَّنَا عَلَى مِلَّتِكَ وَ سُنَّةِ نَبِیِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
 اى خدا طاعتت را عوض هر كار نصیب ما گردان و ما را بر آیین خود و بر سنت پیغمبرت كه درود بر او و بر آلش باد بمیران

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَ لِوَالِدَیَّ وَ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّیَانِی صَغِیراً اجْزِهِمَا بِالْإِحْسَانِ إِحْسَاناً وَ بِالسَّیِّئَاتِ غُفْرَاناً
 خدایا بیامرز مرا و پدر و مادر مرا و بر آنها رحمت فرست كه آنان در خردسالى مربى من بودند و پاداش احسانهاى آنها كه به من كرده‏اند در حقشان احسان فرماو گناهانشان ببخش

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْیَاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ وَ تَابِعْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُمْ بِالْخَیْرَاتِ (فِی الْخَیْرَاتِ)
 خدایا بر تمام مرد و زن اهل ایمان از زندگان و مردگان مغفرتت را شامل گردان و میان ما و آنها به خیر و احسانت پیوند ده

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَیِّنَا وَ مَیِّتِنَا وَ شَاهِدِنَا وَ غَائِبِنَا ذَكَرِنَا وَ أُنْثَانَا (إِنَاثِنَا) صَغِیرِنَا وَ كَبِیرِنَا حُرِّنَا وَ مَمْلُوكِنَا
 بار الها زنده و مرده ما مسلمانان و حاضر و غایب و مرد و زن و صغیر و كبیر و آزاد و بنده ما همه را ببخش و بیامرز

كَذَبَ الْعَادِلُونَ بِاللَّهِ وَ ضَلُّوا ضَلاَلاً بَعِیداً وَ خَسِرُوا خُسْرَاناً مُبِیناً
 آرى آنان كه از خدا برگشتند به دورترین وادى ضلالت و گمراهى در افتادند و آشكار به زیان سخت گرفتار شدند





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 02:51 ق.ظ