تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - مناجات ابوحمزه ثمالی (قسمت 2)

مناجات ابوحمزه ثمالی (قسمت 2)

دوشنبه 4 آبان 1388 10:24 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،
ابوحمزه ثمالی (2)



اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اخْتِمْ لِی بِخَیْرٍ
 خدایا درود فرست بر محمد (ص) و آل محمد (ع) و كارم را ختم به خیر گردان

وَ اكْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ دُنْیَایَ وَ آخِرَتِی وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَیَّ مَنْ لاَ یَرْحَمُنِی‏
 و مهمات امور دنیا و آخرتم را كفایت فرما و آنكه به حالم رحم نكند بر من مسلط مگردان

وَ اجْعَلْ عَلَیَّ مِنْكَ وَاقِیَةً بَاقِیَةً وَ لاَ تَسْلُبْنِی صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَ‏
 و بر من از جانب خود نگهبانى همیشه مقرر بدار و نعمتهاى شایسته‏اى كه به من عطا كردى از من باز مگیر

وَ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِكَ رِزْقاً وَاسِعاً حَلاَلاً طَیِّباً
 و از فضل و كرمت به من روزى وسیع حلال پاكیزه روزى فرما

اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِحَرَاسَتِكَ وَ احْفَظْنِی بِحِفْظِكَ وَ اكْلَأْنِی بِكِلاَءَتِكَ‏
 اى خدا مرا در پناه مراقبتت نگهدارى كن و در سایه محافظت و ظل حمایتت از هر بلا محفوظ دار

وَ ارْزُقْنِی حِجَّ بَیْتِكَ الْحَرَامِ فِی عَامِنَا هَذَا وَ فِی كُلِّ عَامٍ وَ زِیَارَةَ قَبْرِ نَبِیِّكَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ‏
 و حج بیت الحرامت را در این سال و همه سال دیگر نصیبم گردان و زیارت قبر پیغمبر (ص) و ائمه هدى علیهم السلام را روزى كن

وَ لاَ تُخْلِنِی یَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِیفَةِ وَ الْمَوَاقِفِ الْكَرِیمَةِ
 و از آن مشاهده مشرفه و مواقف با كرامت دور مگردان

اللَّهُمَّ تُبْ عَلَیَّ حَتَّى لاَ أَعْصِیَكَ‏
 اى خدا حال توبه‏اى به من عطا كن كه دیگر هرگز معصیت نكنم

وَ أَلْهِمْنِی الْخَیْرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ وَ خَشْیَتَكَ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ مَا أَبْقَیْتَنِی یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ‏
 و تا هستم اى پروردگار عالم كار خیر را بقلبم الهام كن و در عملش موفقم ساز و شب و روز مرا خدا ترس گردان

اللَّهُمَّ إِنِّی كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَیَّأْتُ وَ تَعَبَّأْتُ (تَعَبَّیْتُ) وَ قُمْتُ لِلصَّلاَةِ بَیْنَ یَدَیْكَ‏
 اى خدا من چندان كه به عزم و جزم با خود گفتم و خویش را مهیا و آماده طاعتت ساختم و در پیشگاه تو به نماز ایستادم

وَ نَاجَیْتُكَ أَلْقَیْتَ عَلَیَّ نُعَاساً إِذَا أَنَا صَلَّیْتُ وَ سَلَبْتَنِی مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَیْتُ‏
 آن هنگام مرا به خواب انداختى‏و حال راز و نیاز از من گاه مناجات باز گرفتى

مَا لِی كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِیرَتِی وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِینَ مَجْلِسِی‏
 اى خدا چه شد كه هر چه با خود عهد كرده و گفتم كه از این پس سریرتم نیكو خواهد شد و به مجامع اهل توبه و
مقام توابین نزدیك مى‏شوم

عَرَضَتْ لِی بَلِیَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِی وَ حَالَتْ بَیْنِی وَ بَیْنَ خِدْمَتِكَ‏
 بلیه و حادثه‏اى پیش آمد كه به عهد ثابت قدم نماندم و آن بلیه میان من و خدمتت حایل گردید

سَیِّدِی لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِی وَ عَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّیْتَنِی أَوْ لَعَلَّكَ رَأَیْتَنِی مُسْتَخِفّاً بِحَقِّكَ فَأَقْصَیْتَنِی‏
 اى سید من شاید تو از درگاه لطفت مرا رانده‏اى و از خدمت بندگیت دورم ساخته‏اى یا شاید دیدى من حق بندگیت را خفیف شمردم بدین جهت از درت مرا دور كردى

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَیْتَنِی مُعْرِضاً عَنْكَ فَقَلَیْتَنِی أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِی فِی مَقَامِ الْكَاذِبِینَ (الْكَذَّابِینَ) فَرَفَضْتَنِی‏
 یا آنكه دیدى من از تو روى گردانم بدین سبب بر من غضب فرمودى یا آنكه در مقام دروغگویانم یافتى لذا از نظر عنایتت دور افكندى
 
أَوْ لَعَلَّكَ رَأَیْتَنِی غَیْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِی أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِی مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِی‏
 یا شاید دیدى كه من شكر گزارى از نعمتهایت نمى‏كنم مرا محروم ساختى یا شاید مرا در مجالس اهل علم نیافتى به خوارى و خذلانم انداختى

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَیْتَنِی فِی الْغَافِلِینَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آیَسْتَنِی‏
 یا شاید مرا در میان اهل غفلت یافتى بدین جرم از رحمتت نومیدم كردى

أَوْ لَعَلَّكَ رَأَیْتَنِی آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِینَ فَبَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ خَلَّیْتَنِی أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِی فَبَاعَدْتَنِی‏
 یا شاید دیدى در مجالس اهل باطل الفت گرفته‏ام مرا میان آنها وا گذاشتى یا شاید دوست نداشتى دعایم را بشنوى از درگاهت دورم كردى

أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِی وَ جَرِیرَتِی كَافَیْتَنِی أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَیَائِی مِنْكَ جَازَیْتَنِی‏
 یا شاید بجرم و گناهم مكافات كردى یا شاید به بى‏شرم و حیایى با حضرتت مجازاتم نمودى

فَإِنْ عَفَوْتَ یَا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبِینَ قَبْلِی لِأَنَّ كَرَمَكَ أَیْ رَبِّ یَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِینَ‏
 به هر حال اگر اى خداى من عفو كنى شایسته است كه پیش از من چه بسیار از گنهكاران را عفو كرده‏اى چرا كه لطف و كرمت اى خدا برتر و بالاتر از آن است كه بندگان مقصر را به كیفر رسانى

وَ أَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَیْكَ مُتَنَجِّزٌ (مُنْتَجِزٌ) مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّاً
 و من به فضل و رحمتت پناه آورده و از تو بسوى تو مى‏گریزم كه عفو و بخششت از كسى كه به تو حسن ظن دارد وعده قطعى است

إِلَهِی أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلاً وَ أَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَایِسَنِی بِعَمَلِی أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِی بِخَطِیئَتِی‏
 اى خداى من فضل و رحمتت وسیع‏تر و حلم و بردباریت بزرگتر ازآن است كه با من به عملم مقایسه كنى یا مرا به گناهم خوار گردانى

وَ مَا أَنَا یَا سَیِّدِی وَ مَا خَطَرِی‏
 و من كیستم اى مولاى من و چه قابلیت دارم

هَبْنِی بِفَضْلِكَ سَیِّدِی وَ تَصَدَّقْ عَلَیَّ بِعَفْوِكَ وَ جَلِّلْنِی بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِكَرَمِ وَجْهِكَ‏
 مرا به فضل و كرمت ببخش اى سید من و به عفوت بر من منت گذار و به لطفت بر زشتیم پرده پوشى كن و از توبیخ و تهدیدم به ذات بزرگوارت درگذر

سَیِّدِی أَنَا الصَّغِیرُ الَّذِی رَبَّیْتَهُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ الَّذِی عَلَّمْتَهُ‏
 اى سید من من آن طفل صغیرم كه توام پرورانیدى و آن نادانم كه توام دانش بخشیدى

وَ أَنَا الضَّالُّ الَّذِی هَدَیْتَهُ وَ أَنَا الْوَضِیعُ الَّذِی رَفَعْتَهُ‏
 و آن گمراهم كه توام هدایت كردى و آن خوار و ذلیلم كه توام عزت و رفعت دادى

وَ أَنَا الْخَائِفُ الَّذِی آمَنْتَهُ وَ الْجَائِعُ الَّذِی أَشْبَعْتَهُ وَ الْعَطْشَانُ الَّذِی أَرْوَیْتَهُ‏
 و آن ترسانم كه توام ایمن ساختى و آن گرسنه‏ام كه توام سیر كردى و آن تشنه‏ام كه توام سیراب كردى

وَ الْعَارِی الَّذِی كَسَوْتَهُ وَ الْفَقِیرُ الَّذِی أَغْنَیْتَهُ وَ الضَّعِیفُ الَّذِی قَوَّیْتَهُ‏
 و برهنه‏ام كه پوشانیدى و فقیرى كه بى‏نیازش كردى و ناتوانى كه توانائیش دادى

وَ الذَّلِیلُ الَّذِی أَعْزَزْتَهُ وَ السَّقِیمُ الَّذِی شَفَیْتَهُ وَ السَّائِلُ الَّذِی أَعْطَیْتَهُ‏
 و ذلیلى كه عزیزش گردانیدى و مریضى كه شفا بخشیدى و سائلى كه به او عطا كردى

وَ الْمُذْنِبُ الَّذِی سَتَرْتَهُ وَ الْخَاطِئُ الَّذِی أَقَلْتَهُ‏
 و گنهكارى كه بر گنهش پرده پوشیدى و خطا كارى كه عذرش پذیرفتى

وَ أَنَا الْقَلِیلُ الَّذِی كَثَّرْتَهُ وَ الْمُسْتَضْعَفُ الَّذِی نَصَرْتَهُ وَ أَنَا الطَّرِیدُ الَّذِی آوَیْتَهُ‏
 و اندكى كه بسیارش نمودى و مغلوب و ناتوانى كه یاریش كردى و گریخته و آواره‏اى كه جایگاهش دادى

أَنَا یَا رَبِّ الَّذِی لَمْ أَسْتَحْیِكَ فِی الْخَلاَءِ وَ لَمْ أُرَاقِبْكَ فِی الْمَلَإِ أَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِی الْعُظْمَى‏
 من اى خدا همان كسم كه نه در خلوت از تو شرم و حیا كردم و نه در جمعیت مراقب وظایف بندگیت بودم منم كه مصایب و حوادث بزرگ بر من روى آور است

أَنَا الَّذِی عَلَى سَیِّدِهِ اجْتَرَى أَنَا الَّذِی عَصَیْتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ
 منم آن بنده‏اى كه بر مولاى خود جرأت و جسارت نموده منم آنكه خداى جبار آسمان را نافرمانى كرده

أَنَا الَّذِی أَعْطَیْتُ عَلَى مَعَاصِی الْجَلِیلِ (الْمَعَاصِی جَلِیلَ) الرُّشَا أَنَا الَّذِی حِینَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَیْهَا أَسْعَى‏
 من آن كسم كه بر معصیتهاى بزرگ رشوه داده من آن كسم كه هنگامى كه مژده پیش آمد گناهى به او دادند بسوى آن گناه شتابان مى‏رفت

أَنَا الَّذِی أَمْهَلْتَنِی فَمَا ارْعَوَیْتُ وَ سَتَرْتَ عَلَیَّ فَمَا اسْتَحْیَیْتُ وَ عَمِلْتُ (عَلِمْتُ) بِالْمَعَاصِی فَتَعَدَّیْتُ‏
 منم آنكه مهلتم در عصیان براى توبه دادى و من از گنه باز نگشتم و بر من پرده پوشى كردى باز هم شرم و حیا نكردم و به معصیت پرداخته و از حد تجاوز كردم

وَ أَسْقَطْتَنِی مِنْ عَیْنِكَ (عِنْدِكَ) فَمَا بَالَیْتُ فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِی وَ بِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِی حَتَّى كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِی‏
 و مرا از نظر انداختى باز هم باك نداشتم و باز به حلم و بردباریت مهلتم دادى و از كرم زشتیم در پرده داشتى تا آنجا كه گویى گناهانم را فراموش كرده‏اى

وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِی جَنَّبْتَنِی حَتَّى كَأَنَّكَ اسْتَحْیَیْتَنِی‏
 و از كیفر گناهان معافم داشته‏اى كه گویا از من شرم كرده‏اى

إِلَهِی لَمْ أَعْصِكَ حِینَ عَصَیْتُكَ وَ أَنَا بِرُبُوبِیَّتِكَ جَاحِدٌ وَ لاَ بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ وَ لاَ لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ وَ لاَ لِوَعِیدِكَ مُتَهَاوِنٌ‏
 اى خدا من هنگامى كه به معصیتت پرداختم عصیان از راه انكار خداوندیت نكردم و فرمانت را خفیف نشمردم و سینه در مقابل عقابت سپر نكردم و وعده مجازاتت را خوار و بى‏اهمیت ندانستم

لَكِنْ خَطِیئَةٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی وَ غَلَبَنِی هَوَایَ وَ أَعَانَنِی عَلَیْهَا شِقْوَتِی وَ غَرَّنِی سِتْرُكَ الْمُرْخَى عَلَیَ‏
 بلكه عصیانم خطایى بود عارض شد و نفس زشت بر من شبهه كارى كرد و هوى و هوس غلبه كرد و بدبختى كمك نمود و ستارى و پرده پوشیت مغرورم ساخت

فَقَدْ عَصَیْتُكَ وَ خَالَفْتُكَ بِجُهْدِی فَالْآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ یَسْتَنْقِذُنِی‏
 تا آنكه به كوشش و اختیار به عصیان و مخالفت پرداختم اكنون از عذاب تو كه مرا نجات خواهد داد؟

وَ مِنْ أَیْدِی الْخُصَمَاءِ غَداً مَنْ یُخَلِّصُنِی وَ بِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّی‏
 و فردا از دست دشمنان كه خلاصم تواند كرد؟ و اگر تو رشته محبت را از من بریدى دیگر به رشته كه چنگ زنم؟

فَوَا سَوْأَتَا (أَسَفَا) عَلَى مَا أَحْصَى كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِیَ الَّذِی لَوْ لاَ مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ‏
 پس واى به رسوائیم در آن هنگام كه كتاب تو تمام اعمالم را به شمار آورده كه اگر امیدم كرم و رحمت بى‏انتهایت نبود

وَ نَهْیِكَ إِیَّایَ عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا أَتَذَكَّرُهَا یَا خَیْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ‏
 و نهى تو از نومیدى گنهكاران وقتى كه متذكر اعمال زشت خود مى‏شدم به كلى ناامید مى‏گردیدم اى بهترین كسى كه او را به دعا بخوانند و نیكوترین كسى كه به كرمش امیدوار باشند

اللَّهُمَّ بِذِمَّةِ الْإِسْلاَمِ أَتَوَسَّلُ إِلَیْكَ وَ بِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ إِلَیْكَ‏
 اى خدا به عهد و پیمان اسلام بسوى تو توسل جسته و به حرمت قرآن و ایمان به آن درگاهت اعتماد مى‏طلبم

وَ بِحُبِّی النَّبِیَّ ااَلْأُمِّیَّ الْقُرَشِیَّ الْهَاشِمِیَّ الْعَرَبِیَّ التِّهَامِیَّ الْمَكِّیَّ الْمَدَنِیَّ أَرْجُو الزُّلْفَةَ لَدَیْكَ‏
 و به دوستیم نسبت به پیغمبر امى قرشى هاشمى عربى تهامى مكى مدنى نزد تو تقرب مى‏جویم

فَلاَ تُوحِشْ اسْتِینَاسَ إِیمَانِی وَ لاَ تَجْعَلْ ثَوَابِی ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ‏
 پس تو لطفى كن و انس مرا بواسطه ایمانم به تو بدل به وحشت مگردان و پاداشم را پاداش آنكه غیر تو را پرستیده قرار مده

فَإِنَّ قَوْماً آمَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِیَحْقِنُوا بِهِ دِمَاءَهُمْ فَأَدْرَكُوا مَا أَمَّلُوا
 زیرا قومى به زبان‏ایمان آوردند تا از شمشیر اسلام خونشان محفوظ ماند و به این آرزو رسیدند

وَ إِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَ قُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا فَأَدْرِكْنَا (فَأَدْرِكْ بِنَا) مَا أَمَّلْنَا وَ ثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِی صُدُورِنَا
 و ما هم با دل و زبان به تو ایمان آوردیم تا از گناهانمان درگذرى ما را هم به آرزویمان برسان و امیدوارى به كرم خود را بر ما ثابت و محقق گردان

وَ لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‏
 و دلهاى ما را پس از آنكه هدایت یافتیم به تاریكى و گمراهى میفكن و از جانب خود بر ما رحمت فرست كه همانا تویى بخشنده بى‏عوض

فَوَ عِزَّتِكَ لَوِ انْتَهَرْتَنِی مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ‏
 بارى بمقام عزتت قسم كه اگر مرا از در لطف برانى هرگز از درگاهت به جایى نخواهم رفت

وَ لاَ كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِی (یَا سَیِّدِی) مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ‏
 و از تملق و التماس به حضرتت دست نخواهم كشید چرا كه قلبم شناسا و گواه كرم و رحمت بى‏پایان توست

إِلَى مَنْ یَذْهَبُ الْعَبْدُ إِلاَّ إِلَى مَوْلاَهُ وَ إِلَى مَنْ یَلْتَجِئُ الْمَخْلُوقُ إِلاَّ إِلَى خَالِقِهِ‏
 آرى بنده جز به درگاه مولایش كجا رود و مخلوق به كه پناهنده شود جز به خالقش

إِلَهِی لَوْ قَرَنْتَنِی بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِی سَیْبَكَ مِنْ بَیْنِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِی عُیُونَ الْعِبَادِ
 اى خدا اگر گردنم را به زنجیرهاى قهرت مى‏بندى و عطایت را از میان همه خلق از من منع كنى و فضیحت و
رسواییهایم به چشم بندگانت عیان سازى

وَ أَمَرْتَ بِی إِلَى النَّارِ وَ حُلْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِی مِنْكَ‏
 و فرمان دهى كه مرا به آتش دوزخ كشند و میان من و نیكان جدایى افكنى باز هرگز رشته امیدم از تو قطع نخواهد شد

وَ مَا صَرَفْتُ تَأْمِیلِی لِلْعَفْوِ عَنْكَ وَ لاَ خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِی‏
 و از امیدى كه به عفو و بخششت دارم منصرف نمى‏شوم و محبتت از دلم بیرون نخواهد رفت

أَنَا لاَ أَنْسَى أَیَادِیَكَ عِنْدِی وَ سَتْرَكَ عَلَیَّ فِی دَارِ الدُّنْیَا سَیِّدِی أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْیَا مِنْ قَلْبِی‏
 من اى خدا عطا و بخششها و پرده پوشیهایت را بر من در دار دنیا هرگز فراموش نخواهم كرد اى سید من حب دنیا را از دلم بیرون

وَ اجْمَعْ بَیْنِی وَ بَیْنَ الْمُصْطَفَى وَ آلِهِ خِیَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
 بر و میان من و حضرت مصطفى (ص) منتخب از تمام خلق و خاتم پیغمبرانت محمد كه درود خدا بر او و آلش باد جمع گردان

وَ انْقُلْنِی إِلَى دَرَجَةِ التَّوْبَةِ إِلَیْكَ وَ أَعِنِّی بِالْبُكَاءِ عَلَى نَفْسِی فَقَدْ أَفْنَیْتُ بِالتَّسْوِیفِ وَ الْآمَالِ عُمُرِی‏
 و مرا به درجه و مقام اهل توبه و بازگشت به درگاهت برسان و مرا بر گریه به حال خود یارى كن كه سخت عمرم را به تسویف و آرزوهاى باطل از دست دادم

وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ الْآیِسِینَ مِنْ خَیْرِی (حَیَاتِی) فَمَنْ یَكُونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّی‏
 و اینك به جایى رسیده‏ام كه از خوبى و اصلاح نفس خود به كلى ناامیدم‏پس از من بدحال و تبه روزگارتر كیست

إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَى مِثْلِ حَالِی إِلَى قَبْرِی (قَبْرٍ) لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِی وَ لَمْ أَفْرُشْهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ لِضَجْعَتِی‏
 واى اگر من با چنین حال منتقل شوم به جانب قبرى كه براى خوابگاه خود مهیا نكرده و با عمل صالح فرش در آن بستر نگستردم

وَ مَا لِی لاَ أَبْكِی وَ لاَ أَدْرِی إِلَى مَا یَكُونُ مَصِیرِی‏
 و چرا نگریم در صورتى كه نمى‏دانم مصیرم تا كجاست

وَ أَرَى نَفْسِی تُخَادِعُنِی وَ أَیَّامِی تُخَاتِلُنِی وَ قَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ (فَوْقَ) رَأْسِی أَجْنِحَةُ الْمَوْتِ‏
 و به كجا مى‏روم و اكنون مى‏بینم كه نفس با من خدعه مى‏كند و روزگار با من مكر مى‏ورزد در حالى كه عقاب مرگ بر سرم پر و بال گشوده است

فَمَا لِی لاَ أَبْكِی أَبْكِی لِخُرُوجِ نَفْسِی أَبْكِی لِظُلْمَةِ قَبْرِی أَبْكِی لِضِیقِ لَحْدِی أَبْكِی لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِیرٍ إِیَّایَ‏
 پس چرا نگریم مى‏گریم بر جان دادنم مى‏گریم بر تاریكى قبرم مى‏گریم بر تنگى جاى ابدى خودم مى‏گریم براى سؤال منكر و نكیر از من مى‏گریم

أَبْكِی لِخُرُوجِی مِنْ قَبْرِی عُرْیَاناً ذَلِیلاً حَامِلاً ثِقْلِی عَلَى ظَهْرِی‏
 بر آن حالتى كه از قبر برهنه و خوار و ذلیل بیرون آمده و بار سنگین اعمالم را بر پشت گرفته‏ام
أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ یَمِینِی وَ أُخْرَى عَنْ شِمَالِی إِذِ الْخَلاَئِقُ فِی شَأْنٍ غَیْرِ شَأْنِی لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ‏
 گاهى به جانب راست خود مى‏نگرم و گاهى به جانب چپ در آن حال كه خلایق هر كسى به كارى غیر كار من مشغولند و هر شخص در آن روز محتاج كار خویش است و از توجه به غیر بى‏نیاز

وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ وَ وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ عَلَیْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ وَ ذِلَّةٌ
 در آن روز گروهى رو سفید و خندان لب و دلشادند و گروهى رخسارشان گرد آلود عصیان و در غبار ذلت و خوارى مستور است

سَیِّدِی عَلَیْكَ مُعَوَّلِی وَ مُعْتَمَدِی وَ رَجَائِی وَ تَوَكُّلِی وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِی‏
 اى سید من همه اطمینان و اعتماد من و تمام امید و توكلم به تو و علاقه خاطرم به رحمت و لطف توست
تُصِیبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَهْدِی بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُ‏
 تویى كه هر كه را بخواهى به رحمتت نایل مى‏سازى و هر كه را دوست دارى به كرامتت هدایت مى‏كنى

فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا نَقَّیْتَ مِنَ الشِّرْكِ قَلْبِی‏
 پس تو را ستایش مى‏كنم براى آنكه قلب مرا از لوث شرك پاكیزه ساختى

وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى بَسْطِ لِسَانِی أَ فَبِلِسَانِی هَذَا الْكَالِّ أَشْكُرُكَ أَمْ بِغَایَةِ جُهْدِی (جَهْدِی) فِی عَمَلِی أُرْضِیكَ‏
 و تو را سپاس میكنم براى آنكه زبانم را بذكرت گشودى آیا من بدین زبان لال شكر و سپاس تو توانم گفت یا با كمال جهد و كوشش در عمل رضا و خوشنودیت به دست توانم آورد

وَ مَا قَدْرُ لِسَانِی یَا رَبِّ فِی جَنْبِ شُكْرِكَ وَ مَا قَدْرُ عَمَلِی فِی جَنْبِ نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ (إِلَیَّ)
 زبان من در قبال شكر تو بى‏قدرو عملم در جنب نعمت و احسانت ناچیز است

إِلَهِی إِنَّ (إِلاَّ أَنَّ) جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِی وَ شُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِی سَیِّدِی إِلَیْكَ رَغْبَتِی وَ إِلَیْكَ (مِنْكَ) رَهْبَتِی‏
 اى خدا همانا جود و كرم تو دست امید و آرزویم را دراز گشوده و بخشش تو عمل (ناقابلم) را پذیرفته اى سید من شوق و رغبتم همه بسوى توست

وَ إِلَیْكَ تَأْمِیلِی وَ قَدْ سَاقَنِی إِلَیْكَ أَمَلِی‏
 و بیم و هراسم هم از توست آرزویم به تو منتهى است و امید من مرا به درگاه تو مى‏كشد

وَ عَلَیْكَ (إِلَیْكَ) یَا وَاحِدِی عَكَفَتْ (عَلِقَتْ) هِمَّتِی وَ فِیمَا عِنْدَكَ انْبَسَطَتْ رَغْبَتِی وَ لَكَ خَالِصُ رَجَائِی وَ خَوْفِی‏
 و بر درگاه تو اى یگانه‏ام همتم معتكف شده و در آنچه به حضور توست شوقم گشاده و تمام امید و هراسم از تو

وَ بِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِی وَ إِلَیْكَ أَلْقَیْتُ بِیَدِی وَ بِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِی‏
 و انس و محبتم منحصر به تو و بسوى تو دو دست امید گشوده‏ام و به رشته طاعتت با هراس درآویخته‏ام

(یَا) مَوْلاَیَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِی وَ بِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ الْخَوْفِ عَنِّی فَیَا مَوْلاَیَ وَ یَا مُؤَمَّلِی وَ یَا مُنْتَهَى سُؤْلِی‏
 اى مولاى من به یاد تو دلم زنده است و به مناجاتت الم ترس (فراق) را از خود تسكین مى‏دهم پس اى مولاى من و اى آرزوى دل من و اى منتهاى مقصودم

فَرِّقْ بَیْنِی وَ بَیْنَ ذَنْبِیَ الْمَانِعِ لِی مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ‏
 تو میان من و گناهانم كه مانع ملازمت طاعتت مى‏شود جدایى افكن

فَإِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِیمِ الرَّجَاءِ فِیكَ وَ عَظِیمِ الطَّمَعِ مِنْكَ الَّذِی أَوْجَبْتَهُ عَلَى نَفْسِكَ مِنَ الرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ
 كه من به امید همیشگى و آز و طمع بزرگ كه به حضرتت داشته‏ام از تو درخواست حاجت مى‏كنم كه تو بر ذات خویش رأفت و رحمت به بندگان را لازم كرده‏اى

فَالْأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِیكَ لَكَ وَ الْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِیَالُكَ وَ فِی قَبْضَتِكَ‏
 پس اى خدا فرمان در همه عالم با توست و تو را شریكى نیست و خلق همه عیال و ریزه خور خوان احسان تواند و در قبضه قدرت تو

وَ كُلُّ شَیْ‏ءٍ خَاضِعٌ لَكَ تَبَارَكْتَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ‏
 و همه موجودات عالم پیش حضرتت خاضع و فروتنند بزرگوار خدایى اى پروردگار عالمیان

إِلَهِی ارْحَمْنِی إِذَا انْقَطَعَتْ حُجَّتِی وَ كَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِی وَ طَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِیَّایَ لُبِّی‏
 اى خدا در آن هنگام كه حجتم قطع مى‏شود و زبانم از جوابت لال و عقل و هوشم مضطرب مى‏گردد در آن حال بر من ترحم فرما

فَیَا عَظِیمَ رَجَائِی لاَ تُخَیِّبْنِی إِذَا اشْتَدَّتْ فَاقَتِی وَ لاَ تَرُدَّنِی لِجَهْلِی‏
 اى امید بزرگ من گاه فقر و فاقه سخت مرا از كرمت محروم مساز و بواسطه جهل و نادانیم از درگاهت مران

وَ لاَ تَمْنَعْنِی لِقِلَّةِ صَبْرِی أَعْطِنِی لِفَقْرِی وَ ارْحَمْنِی لِضَعْفِی‏
 و به كم صبرى منعم از لطفت مكن و چون فقیرم عطایم بخش و چون ناتوانم به حالم ترحم كن

سَیِّدِی عَلَیْكَ مُعْتَمَدِی وَ مُعَوَّلِی وَ رَجَائِی وَ تَوَكُّلِی وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِی‏
 اى سید من تمام اعتماد و اطمینان خاطر و امیدو توكل من به توست و به رحمت بى‏پایانت دل بسته‏ام

وَ بِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِی وَ بِجُودِكَ أَقْصِدُ (أَقْصُرُ) طَلِبَتِی وَ بِكَرَمِكَ أَیْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِی‏
 و به درگاه احسانت بار افكنده‏ام و به جود و بخششت از تو مقصودم را مى‏طلبم و به امید كرمت اى پروردگار دست
دعا بسویت مى‏گشایم

وَ لَدَیْكَ أَرْجُو فَاقَتِی (ضِیَافَتِی) وَ بِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَیْلَتِی‏
 و فقر و بى‏نواییم را نزد تو آورده و پریشانى و نداریم را به غنا و بى‏نیازى تو جبران مى‏كنم

وَ تَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِیَامِی وَ إِلَى جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِی وَ إِلَى مَعْرُوفِكَ أُدِیمُ نَظَرِی‏
 و زیر سایه عفوت ایستاده‏ام و به جود و كرمت چشم گشوده و به احسان قدیمت همیشه نظر دارم

فَلاَ تُحْرِقْنِی بِالنَّارِ وَ أَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِی وَ لاَ تُسْكِنِّی الْهَاوِیَةَ فَإِنَّكَ قُرَّةُ عَیْنِی‏
 پس مرا به آتش (قهرت) مسوزان كه تو محل امیدوارى منى و در هاویه دوزخم جاى مده كه تو روشنى چشمم و
نشاط قلب منى

یَا سَیِّدِی لاَ تُكَذِّبْ ظَنِّی بِإِحْسَانِكَ وَ مَعْرُوفِكَ فَإِنَّكَ ثِقَتِی وَ لاَ تَحْرِمْنِی ثَوَابَكَ فَإِنَّكَ الْعَارِفُ بِفَقْرِی‏
 اى سید من حسن ظنم را به عطا و احسانت ثابت گردان كه تو محل وثوق منى و از ثواب خود محرومم مساز چرا كه از فقر و پریشانیم آگاهى

إِلَهِی إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُقَرِّبْنِی مِنْكَ عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الاِعْتِرَافَ إِلَیْكَ بِذَنْبِی وَسَائِلَ عِلَلِی‏
 اى خدا اگر اجل من نزدیك شده و عملم مرا به مقام قرب تو نرسانید من هم اعتراف به گناهم را اسباب عذر گردانیده‏ام

إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْكَ بِالْعَفْوِ
 اى خدا اگر تو عفو كردى كه سزاوارتر از تو به عفو است

وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِی الْحُكْمِ ارْحَمْ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا غُرْبَتِی‏
 و اگر عذاب كردى كه از تو در حكم عادل‏تر است خدا در این دنیا به حال غربتم رحم كن

وَ عِنْدَ الْمَوْتِ كُرْبَتِی وَ فِی الْقَبْرِ وَحْدَتِی وَ فِی اللَّحْدِ وَحْشَتِی وَ إِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَیْنَ یَدَیْكَ ذُلَّ مَوْقِفِی‏
 و هنگام مرگ بر غم و حسرتم و در لحد به تنهایى و وحشتم رحم كن و چون براى حساب نامه عملم گشوده شود
به حال ذلتم در پیشگاه عظمتت ترحم فرما

وَ اغْفِرْ لِی مَا خَفِیَ عَلَى الْآدَمِیِّینَ مِنْ عَمَلِی وَ أَدِمْ لِی مَا بِهِ سَتَرْتَنِی‏
 و گناهانى را كه از چشم مردم پنهان است بر من ببخش و لطفى كه به آن گناهم را مستور كرده‏اى برقرار دار

وَ ارْحَمْنِی صَرِیعاً عَلَى الْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِی أَیْدِی أَحِبَّتِی‏
 باز هم ترحم كن آنگاه كه در بستر مرگ افتاده‏ام و قادر بر حركت نیستم و دست دوستان مرا حركت مى‏دهد

وَ تَفَضَّلْ عَلَیَّ مَمْدُوداً عَلَى الْمُغْتَسَلِ یُقَلِّبُنِی (یُغَسِّلُنِی) صَالِحُ جِیرَتِی‏
 و تفضل فرما آنگاه كه در وقت غسل دادن دست همسایگان صالح به راست و چپم مى‏گرداند

وَ تَحَنَّنْ عَلَیَّ مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ الْأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جَنَازَتِی وَ جُدْ عَلَیَّ مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِیداً فِی حُفْرَتِی‏
 و لطف و مهربانى كن‏آنگاه كه خویشانم اطراف جنازه‏ام را برگرفته‏اند و آنگاه كه از این جهان رخت بر بستم و در قبر بر حضرتت غریب و تنها وارد شدم

وَ ارْحَمْ فِی ذَلِكَ الْبَیْتِ الْجَدِیدِ غُرْبَتِی حَتَّى لاَ أَسْتَأْنِسَ بِغَیْرِكَ‏
 بر من ببخش و در آن منزل تازه بر غربتم ترحم فرما تا آنجا هم انس و الفت به غیر تو نگیرم

یَا سَیِّدِی إِنْ وَكَلْتَنِی إِلَى نَفْسِی هَلَكْتُ سَیِّدِی فَبِمَنْ أَسْتَغِیثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِی عَثْرَتِی‏
 اى سید من اگر تو مرا به خود واگذارى هلاك خواهم شد اى آقاى من اگر تو از لغزشهایم درنگذرى پس من بسوى كه پناه برم و به درگاه كه زارى كنم

فَإِلَى مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَایَتَكَ فِی ضَجْعَتِی وَ إِلَى مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِی‏
 و اگر عنایتت در خوابگاه مرگ شامل حالم نشود به كدام در پناهنده شوم اگر تو غم و اندوهم زایل نگردانى

سَیِّدِی مَنْ لِی وَ مَنْ یَرْحَمُنِی إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِی وَ فَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ یَوْمَ فَاقَتِی‏
 اى آقاى من اگر تو به من رحم نكنى من كه را دارم و كه به من رحم خواهد كرد و اگر فضل تو شاملم نگردد به فضل و كرم كه روز بیچارگى امیدوار باشم

وَ إِلَى مَنِ الْفِرَارُ مِنَ الذُّنُوبِ إِذَا انْقَضَى أَجَلِی سَیِّدِی لاَ تُعَذِّبْنِی وَ أَنَا أَرْجُوكَ‏
 و بسوى كه از گناهانم آنگاه كه اجلم فرا رسد توانم گریخت اى آقاى من مرا عذاب مكن چرا كه به تو امیدوارم

إِلَهِی (اللَّهُمَّ) حَقِّقْ رَجَائِی وَ آمِنْ خَوْفِی فَإِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِی لاَ أَرْجُو فِیهَا (لَهَا) إِلاَّ عَفْوَكَ‏
 اى خدا امیدم را به حضرت كریمت ثابت و محقق ساز و ترسم را به ایمنى مبدل گردان كه از بسیارى گناهان جز به عفو و بخششت به جایى امید ندارم

سَیِّدِی أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لاَ أَسْتَحِقُّ وَ أَنْتَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
 اى سید من از تو چیزى مى‏طلبم كه استحقاق آن ندارم اما تو اهل تقوى و آمرزشى

فَاغْفِرْ لِی وَ أَلْبِسْنِی مِنْ نَظَرِكَ ثَوْباً یُغَطِّی عَلَیَّ التَّبِعَاتِ‏
 پس تو از من درگذر و به نظر لطفت لباسى كه زشتیهایم بپوشاند در پوشان

وَ تَغْفِرُهَا لِی وَ لاَ أُطَالَبُ بِهَا إِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِیمٍ وَ صَفْحٍ عَظِیمٍ وَ تَجَاوُزٍ كَرِیمٍ‏
 و از آن اعمال زشت درگذر كه دیگر مؤاخذه‏ام نفرمایى چرا كه تو صاحب احسان همیشگى و بخشش عظیم و گذشت بزرگوارانه‏اى

إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی تُفِیضُ سَیْبَكَ عَلَى مَنْ لاَ یَسْأَلُكَ وَ عَلَى الْجَاحِدِینَ بِرُبُوبِیَّتِكَ‏
 اى خدا تو آن كریمى كه احسانت بر آنكس هم كه از تو درخواست نكند افاضه میشود بلكه بر منكران خدائیت هم میرسد

فَكَیْفَ سَیِّدِی بِمَنْ سَأَلَكَ وَ أَیْقَنَ أَنَّ الْخَلْقَ لَكَ وَ الْأَمْرَ إِلَیْكَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَیْتَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ‏
 پس چگونه بر آنكس كه از تو مسئلت كرده و بیقین كامل میداند كه خلق همه از تو و فرمان بر خلق مختص توست نخواهد رسید بزرگوار و بلند مرتبه‏اى اى پروردگار عالم

سَیِّدِی عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ الْخَصَاصَةُ بَیْنَ یَدَیْكَ یَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ‏
 اى آقاى من بنده مسكین تو رافقر و بیچارگى به درگاه كرم تو باز داشته و حلقه بر در احسانت به دعا مى‏زند

(وَ یَسْتَعْطِفُ جَمِیلَ نَظَرِكَ بِمَكْنُونِ رَجَائِكَ) فَلاَ تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ الْكَرِیمِ عَنِّی‏
 پس تو به بزرگوارى و كرم روى از وى مگردان

وَ اقْبَلْ مِنِّی مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ (دَعْوَتُكَ) بِهَذَا الدُّعَاءِ
 و تقاضاهایم قبول فرما كه من به این دعاى (مفصل) تو را خواندم

وَ أَنَا أَرْجُو أَنْ لاَ تَرُدَّنِی مَعْرِفَةً مِنِّی بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ‏
 و امید آن دارم كه دعایم رد نفرمایى چرا كه من به رأفت و مهربانى تو آگاهم

إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی لاَ یُحْفِیكَ سَائِلٌ وَ لاَ یَنْقُصُكَ نَائِلٌ أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ‏
 اى خدا تو آن كریمى كه سائل تو را خسته نمیكند و از عطا و بخشش تو را نقصانى نمیرسد تو در اوصاف كمال بمقامى كه خود ستایش خویش توانى كرد و برترى از آنچه ما بگوییم

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ صَبْراً جَمِیلاً وَ فَرَجاً قَرِیباً وَ قَوْلاً صَادِقاً وَ أَجْراً عَظِیماً
 اى خدا من از تو درخواست میكنم صبرى نیكو و گشایشى نزدیك و زبانى گویاى بصدق و حقیقت و پاداشى بزرگ از تو درخواست میكنم

أَسْأَلُكَ یَا رَبِّ مِنَ الْخَیْرِ كُلِّهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ‏
 اى پروردگار از خیر و خوبیها همه را آنچه دانسته و آنچه را ندانسته‏ام باز درخواست مى‏كنم

أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ مِنْ خَیْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَى‏
 اى خدا از بهترین آنچه بندگان صالحت از تو درخواست كردند اى بهترین كسى كه از او درخواست توان كرد و اى
بهترین عطا بخش

أَعْطِنِی سُؤْلِی فِی نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ وَالِدَیَّ وَ وُلْدِی (وَلَدِی) وَ أَهْلِ حُزَانَتِی وَ إِخْوَانِی فِیكَ‏
 درخواست مرا درباره شخص خود و اهل بیتم و والدینم و خاندانم و برادران خدا پرستم همه را عطا فرما

(وَ) أَرْغِدْ عَیْشِی وَ أَظْهِرْ مُرُوَّتِی وَ أَصْلِحْ جَمِیعَ أَحْوَالِی‏
 و عیشم را خوش و مروت و فتوتم را محكم و آشكارا گردان و جمیع احوالم را اصلاح فرما

وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمُرَهُ وَ حَسَّنْتَ عَمَلَهُ وَ أَتْمَمْتَ عَلَیْهِ نِعْمَتَكَ وَ رَضِیتَ عَنْهُ‏
 و مرا از آنان قرار ده كه عمرش طولانى و عملش نیكو و نعمتت را بر او كامل گردانیده‏اى و از او خوشنودى

وَ أَحْیَیْتَهُ حَیَاةً طَیِّبَةً فِی أَدْوَمِ السُّرُورِ وَ أَسْبَغِ الْكَرَامَةِ وَ أَتَمِّ الْعَیْشِ‏
 و حیات خوش با نشاط دایم ابدى با نیكوترین مكرمت و تمامترین زندگانى به او مرحمت فرموده‏اى

إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ لاَ تَفْعَلُ (یَفْعَلُ) مَا یَشَاءُ غَیْرُكَ‏
 كه تو خدایى و هر چه بخواهى به قدرت كامله مى‏كنى و غیر تو كسى هر چه بخواهد نتواند كرد

اللَّهُمَّ خُصَّنِی مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ وَ لاَ تَجْعَلْ شَیْئًا مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ فِی آنَاءِ اللَّیْلِ‏
 اى خداى من مرا به ذكر خاص خود مخصوص گردان و هر عمل كه براى تقرب به حضرتت بجاى آرم در ساعات شب

وَ أَطْرَافِ النَّهَارِ رِیَاءً وَ لاَ سُمْعَةً وَ لاَ أَشَراً وَ لاَ بَطَراً وَ اجْعَلْنِی لَكَ مِنَ الْخَاشِعِینَ‏
 و اطراف روز ریاءو خودنمایى و بطالت و عیاشى قرار مده و مرا از بندگان خاشع خود بگردان

اللَّهُمَّ أَعْطِنِی السَّعَةَ فِی الرِّزْقِ وَ الْأَمْنَ فِی الْوَطَنِ وَ قُرَّةَ الْعَیْنِ فِی الْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ
 خدایا مرا روزى وسیع عطا كن و نعمت امنیت بخش و اهل و مال و فرزندم را مایه روشنى چشم و شادى خاطر
گردان

وَ الْمُقَامَ فِی نِعَمِكَ عِنْدِی وَ الصِّحَّةَ فِی الْجِسْمِ وَ الْقُوَّةَ فِی الْبَدَنِ وَ السَّلاَمَةَ فِی الدِّینِ‏
 و نعمتهایى كه مرا عطا كرده‏اى پاینده ساز و تنم را سالم و نیرومند و دینم را (از دست شیطان) محفوظ دار

وَ اسْتَعْمِلْنِی بِطَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أَبَداً مَا اسْتَعْمَرْتَنِی‏
 و پیوسته عمرم را به كار طاعت خود و رسولت محمد صلى الله علیه و آله بدار

وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِیباً فِی كُلِّ خَیْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَ تُنْزِلُهُ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ
 و مرا از آن بندگان كه نزد تو نصیبشان از همه وافرتر است مقرر فرما هم در خیر و بركتى كه نازل كرده‏اى و مى‏كنى در ماه مبارك رمضان در شب قدر

وَ مَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِی كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا وَ عَافِیَةٍ تُلْبِسُهَا
 و هم آنچه در هر سال نازل خواهى كرد و از رحمتت كه منتشر بر خلق مى‏گردانى نصیبم ده و هم لباس عافیتى كه به بندگان مى‏پوشانى بر من بپوشان

وَ بَلِیَّةٍ تَدْفَعُهَا وَ حَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا وَ سَیِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا
 و هر بلیه و آلامى كه برطرف مى‏كنى و خوبیها كه مى‏گردانى و گناهانى كه از آن در مى‏گذرى مرا بهره‏مند ساز

وَ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیْتِكَ الْحَرَامِ فِی عَامِنَا (عَامِی) هَذَا وَ فِی كُلِّ عَامٍ وَ ارْزُقْنِی رِزْقاً وَاسِعاً مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ‏
 و هم اى خدا حج بیت الحرامت را در این سال و همه سال دیگر و رزق وسیع از فضل و كرم بى‏پایانت نصیبم فرما

وَ اصْرِفْ عَنِّی یَا سَیِّدِی الْأَسْوَاءَ وَ اقْضِ عَنِّی الدَّیْنَ وَ الظُّلاَمَاتِ حَتَّى لاَ أَتَأَذَّى بِشَیْ‏ءٍ مِنْهُ‏
 و شر و بدیها را اى آقاى من از من دفع گردان و دین و مظالمم را به كرمت ادا ساز تا دیگر در اذیت و رنج و غم از قبل هیچ یك از آنها نباشم

وَ خُذْ عَنِّی بِأَسْمَاعِ وَ أَبْصَارِ أَعْدَائِی وَ حُسَّادِی وَ الْبَاغِینَ عَلَیَ‏
 و چشم و گوش دشمنان و حسودان و بیدادگران را بر من ببند

وَ انْصُرْنِی عَلَیْهِمْ وَ أَقِرَّ عَیْنِی (وَ حَقِّقْ ظَنِّی) وَ فَرِّحْ قَلْبِی‏
 و مرا بر آنها منصور و غالب گردان و دیده‏ام روشن و دلم شاد فرما

وَ اجْعَلْ لِی مِنْ هَمِّی وَ كَرْبِی فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ اجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَیَ‏
 و از هر هم و غم و پریشانیم گشایش و رهایى بخش و هر كه از قصد با من سوء قصدى كند زیر قدم قدرتم
پایمالش ساز

وَ اكْفِنِی شَرَّ الشَّیْطَانِ وَ شَرَّ السُّلْطَانِ وَ سَیِّئَاتِ عَمَلِی وَ طَهِّرْنِی مِنَ الذُّنُوبِ كُلِّهَا
 و شرشیطان و شر سلطان و شر اعمال بدم را از من كفایت فرما و از تمام گناهان مرا پاك گردان

وَ أَجِرْنِی مِنَ النَّارِ بِعَفْوِكَ وَ أَدْخِلْنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ زَوِّجْنِی مِنَ الْحُورِ الْعِینِ بِفَضْلِكَ‏
 و به عفو و كرمت از آتش دوزخم نجات بخش و به لطف و رحمتت به بهشت ابدم داخل گردان و به فضلت با حور
العینم قرین ساز

وَ أَلْحِقْنِی بِأَوْلِیَائِكَ الصَّالِحِینَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَبْرَارِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْأَخْیَارِ
 و مرا با اولیاء صالح خود یعنى محمد و آلش محشور گردان كه آنان نیكویان و پاكان و پاكیزگان و برگزیدگان عالمند

صَلَوَاتُكَ عَلَیْهِمْ وَ عَلَى أَجْسَادِهِمْ وَ أَرْوَاحِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ‏
 درود و رحمت و بركاتت بر آنها باد و بر جسم و جان آنان باد

إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ عِزَّتِكَ وَ جَلاَلِكَ لَئِنْ طَالَبْتَنِی بِذُنُوبِی لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ‏
 اى خداى من و سید من بعزت و جلالت قسم كه اگر تو از من به گناهانم بازخواست كنى من هم بعفو و بخششت از تو باز خواست خواهم كرد

وَ لَئِنْ طَالَبْتَنِی بِلُؤْمِی لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّی لَكَ‏
 و اگر از من به خواریم بازخواست كنى من هم به كرم و بزرگواریت از تو باز خواست خواهم كرد و اگر به دوزخم داخل
سازى اهل آتش را از محبتم به تو آگاه مى‏سازم

إِلَهِی وَ سَیِّدِی إِنْ كُنْتَ لاَ تَغْفِرُ إِلاَّ لِأَوْلِیَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ فَإِلَى مَنْ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ‏
 اى خداى من و سید من اگر تو بر غیر اولیاء خود و اهل طاعت خویش نبخشایى پس گناهكاران به درگاه كه تضرع و
زارى كنند

وَ إِنْ كُنْتَ لاَ تُكْرِمُ إِلاَّ أَهْلَ الْوَفَاءِ بِكَ فَبِمَنْ یَسْتَغِیثُ الْمُسِیئُونَ‏
 و اگر تو با غیر وفادارانت اكرام و احسان نفرمایى پس بد كاران به درگاه كه پناهنده شوند

إِلَهِی إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ فَفِی ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی الْجَنَّةَ فَفِی ذَلِكَ سُرُورُ نَبِیِّكَ‏
 اى خدا اگر مرا در آتش برى در این صورت دشمنت (شیطان) شاد مى‏شود و اگر در بهشت برى پیغمبرت شاد خواهد شد

وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِیِّكَ أَحَبُّ إِلَیْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ‏
 و من قسم به خدا یقین دارم كه تو سرور پیغمبرت را دوست‏تر دارى از سرور دشمنت

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِی حُبّاً لَكَ وَ خَشْیَةً مِنْكَ وَ تَصْدِیقاً بِكِتَابِكَ‏
 اى خدا از تو درخواست میكنم كه دلم را مملو از دوستى خود گردانى و سراسر قلبم را پر خوف و خشیت خود و تصدیق بكتاب خود

وَ إِیمَاناً بِكَ وَ فَرَقاً مِنْكَ وَ شَوْقاً إِلَیْكَ‏
 و ایمان كامل بحضرتت گردانى و دلم را پر غم و اندوه خود و شوق لقاى خویش سازى

یَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَیَّ لِقَاءَكَ وَ أَحْبِبْ لِقَائِی وَ اجْعَلْ لِی فِی لِقَائِكَ الرَّاحَةَ وَ الْفَرَجَ وَ الْكَرَامَةَ
 اى خداى صاحب جلال و بزرگوارى ملاقات خود را محبوب من‏و ملاقات مرا محبوب خود گردان و در هنگام لقاى خویش برایم راحتى و گشایش و كرامت مقرر فرما

اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِی بِصَالِحِ مَنْ مَضَى وَ اجْعَلْنِی مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِیَ وَ خُذْ بِی سَبِیلَ الصَّالِحِینَ‏
 اى خدا مرا به صالحان گذشته در پیوند و از صالحان باقى قرار ده و به راه صالحانم رهوار سازد

وَ أَعِنِّی عَلَى نَفْسِی بِمَا تُعِینُ بِهِ الصَّالِحِینَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ اخْتِمْ عَمَلِی بِأَحْسَنِهِ‏
 و مرا بر مخالفت هواى نفس خود به آنچه صالحان را یارى كردى مدد فرما و ختم كارم را نیكوترین عمل گردان

وَ اجْعَلْ ثَوَابِی مِنْهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ أَعِنِّی عَلَى صَالِحِ مَا أَعْطَیْتَنِی‏
 و پاداشم را از آن عمل نیك به رحمتت بهشت ابد قرار ده و مرا یارى كن كه هر نعمتى كه به من عطا كرده‏اى به شایستگى و صلاح كار بندم

وَ ثَبِّتْنِی یَا رَبِّ وَ لاَ تَرُدَّنِی فِی سُوءٍ اسْتَنْقَذْتَنِی مِنْهُ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ‏
 و مرا اى خدا ثابت قدم بدار و بسوى بلا و مهلكه‏اى كه از آنم نجات داده‏اى بر مگردان اى پروردگار عالم





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 03:53 ق.ظ