تبلیغات

کد دعای فرج برای وبلاگ

کیمیای عشق - دعای شب عرفه امام حسین(ع)(قسمت 1)

دعای شب عرفه امام حسین(ع)(قسمت 1)

دوشنبه 4 آبان 1388 10:28 ق.ظ

نویسنده : هادی صدفی
ارسال شده در: آرشیو غنی کیمیای عشق ،
شب  عرفه (1)

روایت شده هر كه بخوانداین دعا را در شب عرفه یا در شبهاى جمعه (جمع) خداوند بیامرزد او را

اللَّهُمَّ یَا شَاهِدَ كُلِّ نَجْوَى وَ مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَى وَ عَالِمَ كُلِّ خَفِیَّةٍ
 اى خدا اى شاهد اسرار نهان و داناى راز پنهان و مرجع هر شكایت ستمدیدگان و داناى هر نهان  
وَ مُنْتَهَى كُلِّ حَاجَةٍ یَا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ عَلَى الْعِبَادِ یَا كَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا جَوَادُ
 و برآرنده هر حاجت نیازمندان اى آنكه بى‏سابقه تقاضا انواع نعمتها به بندگان عطا كردى اى آنكه با كرامت و لطف گناه گناهكاران را عفو مى‏كنى و با نیكویى از خطاها در میگذرى اى بخشنده بى‏عوض

یَا مَنْ لاَ یُوَارِی مِنْهُ لَیْلٌ دَاجٍ وَ لاَ بَحْرٌ عَجَّاجٌ‏
 اى آنكه نه تاریكى شب چیزى را بر تو پنهان سازد و نه دریاى پر موج و آشوب

وَ لاَ سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاجٍ وَ لاَ ظُلَمٌ ذَاتُ ارْتِتَاجٍ (ارْتِیَاجٍ) یَا مَنِ الظُّلْمَةُ عِنْدَهُ ضِیَاءٌ
 و نه آسمان با برج و بنیان و نه ظلمتهاى پوشاننده امرى را بر تو مخفى گرداند اى آنكه تاریكى نزد تو روشنى است

أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ الْكَرِیمِ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَكّاً وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقاً
 درخواست مى‏كنم از اشراق نور ذات بزرگوارت كه به كوه طور تجلى كردى و طور را مندك و موسى را مدهوش ساختى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی رَفَعْتَ بِهِ السَّمَاوَاتِ بِلاَ عَمَدٍ وَ سَطَحْتَ بِهِ الْأَرْضَ عَلَى وَجْهِ مَاءٍ جَمَدٍ
 و به آن نام مباركت كه بدان نام لطف آسمانها را بى‏ستون برافراشتى و زمین را به روى آب منجمد بگستردى

وَ بِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ الْمَكْنُونِ الْمَكْتُوبِ الطَّاهِرِ الَّذِی إِذَا دُعِیتَ بِهِ أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَیْتَ‏
 و به آن نام كه گوهر مخزون و در مكنون و سر مكتوب پاك توست كه بدان نام هر كه تو را خواند اجابت كردى و هر چه به آن نام از تو درخواست كردند عطا فرمودى

وَ بِاسْمِكَ السُّبُّوحِ الْقُدُّوسِ الْبُرْهَانِ الَّذِی هُوَ نُورٌ عَلَى كُلِّ نُورٍ وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ
 و به نام سبوح و قدوس و برهانت كه آن نور فوق هر نور است و نور صادر از نورى است

یُضِی‏ءُ مِنْهُ كُلُّ نُورٍ إِذَا بَلَغَ الْأَرْضَ انْشَقَّتْ وَ إِذَا بَلَغَ السَّمَاوَاتِ فُتِحَتْ وَ إِذَا بَلَغَ الْعَرْشَ اهْتَزَّ
 كه روشنى بخش تمام انوار است كه هر گاه بر زمین رسد زمین را بشكافد و چون به آسمان رسد درهاى سماوات را بگشاید و چون به عرش رسد از هیبتش عرش بلرزد

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی تَرْتَعِدُ مِنْهُ فَرَائِصُ مَلاَئِكَتِكَ وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ جَبْرَئِیلَ وَ مِیكَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ‏
 و به آن نامى كه از شنیدنش اندام ملایك مرتعش گردد و از تو درخواست مى‏كنم به حق جبرائیل و میكائیل‏و اسرافیل

وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَى جَمِیعِ الْأَنْبِیَاءِ وَ جَمِیعِ الْمَلاَئِكَةِ
 و به حق حضرت محمد مصطفى كه درود و رحمتت بر وى و آلش و بر تمام پیمبران و فرشتگان باد

وَ بِالاِسْمِ الَّذِی مَشَى بِهِ الْخِضْرُ عَلَى قُلَلِ (طَلَلِ) الْمَاءِ كَمَا مَشَى بِهِ عَلَى جَدَدِ الْأَرْضِ‏
 و به آن نامى كه خضر پیغمبر (ع) به ذكر آن نام بر امواج دریا مى‏رفت آن گونه كه بر زمین هموار مى‏رفت

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی فَلَقْتَ بِهِ الْبَحْرَ لِمُوسَى وَ أَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَ قَوْمَهُ‏
 و به آن نامى كه دریا را بدان نام بر موسى شكافتى و فرعون و قومش را غرق

وَ أَنْجَیْتَ بِهِ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ وَ مَنْ مَعَهُ‏
 و موسى بن عمران و همراهانش را نجات دادى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَ أَلْقَیْتَ عَلَیْهِ مَحَبَّةً مِنْكَ‏
 و به نامى كه موسى بن عمران تو را بدان نام به جانب طور ایمن خواند و تو او را اجابت كردى و محبتت را بر او القا كردى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی بِهِ أَحْیَا عِیسَى بْنُ مَرْیَمَ الْمَوْتَى وَ تَكَلَّمَ فِی الْمَهْدِ صَبِیّاً وَ أَبْرَأَ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِكَ‏
 و به نامى كه عیسى بن مریم بدان نام مردگان را زنده گردانید و به كودكى در گهواره سخن گفت و كورى و برص را به فرمان تو شفا بخشید

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ حَمَلَةُ عَرْشِكَ وَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیكَائِیلُ وَ إِسْرَافِیلُ وَ حَبِیبُكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
 و به نامى كه جمیع ملائكه حاملان عرش تو و جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و حبیب تو حضرت محمد صلى الله علیه و آله

وَ مَلاَئِكَتُكَ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِیَاؤُكَ الْمُرْسَلُونَ وَ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ مِنْ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ‏
 و فرشتگان مقرب و انبیاء و بندگان صالح از اهل آسمانها و زمینها همه تو را بدان نام خواندند

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ ذُو النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ (تَقْدِرَ) عَلَیْهِ‏
 و به نامى كه چون ذو النون تو را بدان نام خواند هنگامى كه از انكار قومش غضبناك روى گردانید به اطمینان آنكه تو بر او سخت نخواهى گرفت

فَنَادَى فِی الظُّلُمَاتِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ‏
 در حالى كه در ظلمات تو را ندا كرد و تو را خواند كه اى خدایى كه جز تو هیچ خدایى نیست

سُبْحَانَكَ إِنِّی كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَ نَجَّیْتَهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ تُنْجِی (نُنْجِی) الْمُؤْمِنِینَ‏
 تو از شرك و شریك منزهى و من در حق خود از ستمكارانم و تو دعاى او را اجابت كردى و از غم نجاتش دادى و همچنین مؤمنان را نجات خواهى داد

وَ بِاسْمِكَ الْعَظِیمِ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ دَاوُدُ وَ خَرَّ لَكَ سَاجِداً فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ‏
 و به نام بزرگى كه داود پیغمبر بدان نامت خواندو از عظمتت به خاك افتاد و سر به سجده نهاد و تو از گناهش درگذشتى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَتْكَ بِهِ آسِیَةُ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِی عِنْدَكَ بَیْتاً فِی الْجَنَّةِ
 و به آن نام تو كه آسیه زن فرعون تو را بدان نام خواند و در دعا گفت پروردگارا تو بر من خانه‏اى در بهشت بنا كن

وَ نَجِّنِی مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْتَ لَهَا دُعَاءَهَا
 و از فرعون و عمل (زشت) وى مرا نجات بخش و از این قوم ستمكاران برهان و تو دعایش را اجابت فرمودى (و حاجتش را روا كردى)

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ أَیُّوبُ إِذْ حَلَّ بِهِ الْبَلاَءُ فَعَافَیْتَهُ‏
 و به آن نامى كه ایوب پیغمبر (ع) آنگاه كه درد و رنج و بلا بدو روى آورد تو را به آن نام خواند و تواش عافیت بخشیدى

وَ آتَیْتَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِكَ وَ ذِكْرَى لِلْعَابِدِینَ‏
 و به رحمت خاص خود اهل و مالش را باز دو چندانش عطا كردى و اهل عبادت را متذكر ساختى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ یَعْقُوبُ فَرَدَدْتَ عَلَیْهِ بَصَرَهُ وَ قُرَّةَ عَیْنِهِ یُوسُفَ وَ جَمَعْتَ شَمْلَهُ‏
 و به آن نامت كه یعقوب نبى تو را بدان نام خواند و تو دیدگان و نور دیدگانش یوسف را به او باز گردانیدى و خاطرش جمع و غم پریشانیش دور كردى

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ سُلَیْمَانُ فَوَهَبْتَ لَهُ مُلْكاً لاَ یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‏
 و به آن نامت كه سلیمان (ع) تو را به آن نام خواند و تواش ملك و سلطنتى كه بعد از او هیچكس شایسته آن نبود به او عطا كردى كه بس بخشنده بى‏عوض تو خواهى بود

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی سَخَّرْتَ بِهِ الْبُرَاقَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ‏
 و به آن نامت كه بدان نام براق به رسولت محمد مصطفى صلى الله علیه و آله و سلم عطا فرمودى

إِذْ قَالَ تَعَالَى سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى‏
 كه خود در قرآن مبارك یاد كردى كه منزه خدایى كه بنده‏اش (محمد «ص» ) را شبانگاه از مسجد الحرام بسوى مسجد اقصى سیر داد

وَ قَوْلُهُ سُبْحَانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ وَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ‏
 و باز فرمودى منزه خدایى كه این را مطیع ما گردانید و گرنه هرگز ما بر آنها تسلط نمى‏یافتیم و ما همه بسوى خدا باز خواهیم گشت

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی تَنَزَّلَ بِهِ جَبْرَئِیلُ عَلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
 و به آن نامت كه جبرئیل امین بدان نام بر محمد مصطفى صلى الله علیه و آله فرود آمد

وَ بِاسْمِكَ الَّذِی دَعَاكَ بِهِ آدَمُ فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ وَ أَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ‏
 و به آن نامت كه آدم تو را بدان نام خواند گناهش را بخشیدى و در بهشت رضوانش مسكن دادى

وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ بِحَقِّ إِبْرَاهِیمَ‏
 و از تو درخواست مى‏كنم به حق قرآن بزرگ و به حق محمد مصطفى (ص) خاتم پیغمبران و به حق ابراهیم خلیل (ع)

وَ بِحَقِّ فَصْلِكَ یَوْمَ الْقَضَاءِ وَ بِحَقِّ الْمَوَازِینِ إِذَا نُصِبَتْ وَ الصُّحُفِ إِذَا نُشِرَتْ‏
 و به حق روز قیامت كه فصل‏قضاى توست و به حق میزانهایى كه نصب گردد و آن نامه‏هاى اعمال كه گشوده شود

وَ بِحَقِّ الْقَلَمِ وَ مَا جَرَى وَ اللَّوْحِ وَ مَا أَحْصَى‏
 و به حق قلم قدرت و آنچه بر آن بگردد و به حق لوح (امكان) و آنچه در آن لوح به شمار آمده است

وَ بِحَقِّ الاِسْمِ الَّذِی كَتَبْتَهُ عَلَى سُرَادِقِ الْعَرْشِ قَبْلَ خَلْقِكَ الْخَلْقَ وَ الدُّنْیَا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ بِأَلْفَیْ عَامٍ‏
 و به حق آن اسمى كه دو هزار سال پیش از آفرینش خلق و عالم دنیا و خورشید و ماه و آسمان بر سرادق عرش نگاشتى

وَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ‏
 و شهادت مى‏دهم كه هیچ خدایى جز خداى یكتاى عالم نیست و او یگانه است و شریك ندارد و محمد (مصطفى «ص» ) بنده (خاص) و رسول اوست

وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ فِی خَزَائِنِكَ الَّذِی اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَكَ‏
 و از تو اى خدا درخواست مى‏كنم به آن نامى كه گوهر مخزون در گنجهاى توست آن نامى كه در علم غیب نزد خود بر خویش انتخاب و اختصاص دادى

لَمْ یَظْهَرْ عَلَیْهِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِكَ لاَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ عَبْدٌ مُصْطَفًى‏
 كه احدى از خلق بر آن آگاه نیست نه ملك مقربى و نه پیغمبر مرسلى و نه هیچ بنده برگزیده‏اى

وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِی شَقَقْتَ بِهِ الْبِحَارَ وَ قَامَتْ بِهِ الْجِبَالُ وَ اخْتَلَفَ بِهِ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ
 از آن نام آگاه است و باز از تو درخواست مى‏كنم به آن نامى كه دریاها را بدان نام شكافتى و كوهها را به آن بپا داشتى و رفت و آمد شب و روز را بدان نام برقرار داشتى

وَ بِحَقِّ السَّبْعِ الْمَثَانِی وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَ بِحَقِّ الْكِرَامِ الْكَاتِبِینَ‏
 و به حق سبع المثانى و قرآن بزرگ و به حق آن فرشتگان مكرم كه نویسنده اعمال نیك بندگانند

وَ بِحَقِّ طه وَ یس وَ كهیعص وَ حمعسق وَ بِحَقِّ تَوْرَاةِ مُوسَى‏
 و به حق طه و یس و كهیعص و حمعسق و به حق تورات موسى (ع)

وَ إِنْجِیلِ عِیسَى وَ زَبُورِ دَاوُدَ وَ فُرْقَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
 و انجیل عیسى (ع) و زبور داود (ع) و فرقان محمد (ص) كه درود و رحمتت بر او و بر آل او

وَ عَلَى جَمِیعِ الرُّسُلِ وَ بِآهِیّاً شَرَاهِیّاً
 و بر جمیع پیغمبران باد و به حق آهیأ شراهیا

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِحَقِّ تِلْكَ الْمُنَاجَاةِ الَّتِی كَانَتْ بَیْنَكَ وَ بَیْنَ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ فَوْقَ جَبَلِ طُورِ سَیْنَاءَ
 اى خدا از تو درخواست مى‏كنم به حق آن راز و نیازى كه میان تو و موسى بن عمران بالاى كوه طور سینا بود

وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِی عَلَّمْتَهُ مَلَكَ الْمَوْتِ لِقَبْضِ الْأَرْوَاحِ‏
 و از تو درخواست مى‏كنم به اسمى كه به فرشته قابض ارواح تعلیم دادى

وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِی كُتِبَ عَلَى وَرَقِ الزَّیْتُونِ فَخَضَعَتِ النِّیرَانُ لِتِلْكَ الْوَرَقَةِ فَقُلْتَ یَا نَارُ كُونِی بَرْداً وَ سَلاَماً
 و از تو درخواست مى‏كنم به آن اسمى كه به قلم قدرت بر ورق‏زیتون نوشتى و آتش را بر او خاضع ساختى و فرمودى اى آتش سرد و سالم باش

وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِی كَتَبْتَهُ عَلَى سُرَادِقِ الْمَجْدِ وَ الْكَرَامَةِ
 و از تو درخواست مى‏كنم به آن اسمى كه بر سراپرده مجد و كرامت نگاشتى

یَا مَنْ لاَ یُحْفِیهِ سَائِلٌ وَ لاَ یَنْقُصُهُ نَائِلٌ یَا مَنْ بِهِ یُسْتَغَاثُ وَ إِلَیْهِ یُلْجَأُ
 اى خدایى كه از اصرار گدایان سائل هرگز ملول نشود و عطایش از بخشش كم نگردد اى خدایى كه فریادرس خلقى و ملجأ و پناه بندگان 


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1388 03:54 ق.ظ